Soms zie je dat iets gaat gebeuren, en in plaats van dat het snel gebeurt, lijkt de tijd even stil te staan, trager te gaan dan je denkt, seconden lijken soms minuten, je denkt dat je nog iets kunt doen, dat er uitstel mogelijk is, dat iets echt niet zal gaan gebeuren, maar het onheil komt traag en onafwendbaar, stap voor stap, tot stand. Een fenomeen dat in de wetenschap ‘Time Expansion Experience’ (of ‘TEE) wordt genoemd en dat soms voorkomt tijdens een ongeval of een noodsituatie, zoals een auto-ongeluk, een val of een aanval. Tijdens die ervaringen lijkt de tijd zich in extreme mate uit te rekken. Het blijkt dat 85% van de mensen ten minste één keer een TEE heeft meegemaakt. Bij de wedstrijd Weesp/Muiden werd dat 100% van de aanwezigen.
De tocht naar Weesp en Muiden of Muiden en Weesp stelde menige speler van de 45 +2 voor een locatie probleem, waardoor de ene helft in Muiden stond en de andere in Weesp.
Met tot gevolg dat bijvoorbeeld de helft van de Kosters wel op de bank zat en de andere nog steeds onderweg was toen de wedstrijd begon. Weesp/Muiden begon voortvarend, zette druk en was eigenlijk steeds kansrijk maar wist niet te profiteren, ook al omdat BlokOpDoel de niet erg gevaarlijke schoten geroutineerd wist op te rapen.
Zelfs toen Peter op verzoek van de scheids even een momentje voor zichzelf nam, leverde dat Muiden/Weesp niet veel op
AFC counterde en was daarmee succesvol toen de Peek versnelde op rechts en SanderS bediende, die met een subtiel boogje de keeper van Weesp/Muiden verschalkte.
Muiden/Weesp bleef aandringen, en daar was het moment van de TEE: Een balletje rolde op BlokOpDoel af, die zich op de grond wierp, de bal voor de lijn wist te achterhalen, bleef even liggen en sloeg hem vervolgens ferm in het eigen doel. Het leek minuten te duren en misschien duurde het ook wel zo lang. Vol ongeloof keek de weer rijk gevulde bank toe: was dit inderdaad mogelijk? Zagen wij wat we dachten te zien? Het bleek inderdaad een doelpunt te zijn. In gepaste stilte zochten de AFC’ers de kleedkamer op.
De tweede helft werd geheel Joostloos (geen I, II of II) begonnen, en meteen was AFC de bovenliggende partij. Het overwicht groeide, mede door de inzet van Eddy Raketti, die zichzelf keer op keer lanceerde en daarmee een plaag voor de grensrechter en de verdediging van Weesp/Muiden was. Toen hij een keer niet werd afgevlagd (Had Max Verstappen maar zo’n sprint), gaf hij strak voor op SanderS, die simpel scoorde. Daarna was er even een periode waarin Eddy Raketti steeds zonder succes laag voor het doel langs vloog. Maar het was De Peek die scoorde, na een geweldige lange pass van de ene aanwezige Alex. SanderH rende in en uit het veld om spelers of zichzelf te vervangen, en opnieuw SanderS en de Peek zorgden voor de 1-4 en de 1-5, vooral de laatste waarbij SanderS al dan niet opzettelijk met een hakje de Peek vrijspeelde was erg fraai.
De bank hield zich inmiddels samen met de grensrechter bezig met de vraag of er nu een sporthal op het clubhuis stond of een clubhuis onder de sporthal. De spanning was er kortom wel van af.
Oja, BlokOpDoel liet zich niet meer verschalken. Wat daarbij zeker hielp was dat er in de tweede helft door Muiden/Weesp niet meer op doel werd geschoten.
@f