Een van de meest begeerde plaatsen in het elftal van de 45+2 is die van keeper. Waarom dat is, weet ik niet, maar als je kijkt naar het rijtje keepers in de recente seizoenen, dan moet er iets magisch kleven aan de plek tussen de palen: DickOpDoel, Boudewijn, Ton zelfs, Daniel, EefSeef, DJoost, Theo, Twan, Uri, PJoost, Arjan, Michel, Nick, BlokOpHok zijn de namen die meteen opduiken als je even een lijstje maakt.
Geen wonder dan ook dat op de vraag van Opsteller Elja ’wie wil er keepen’ menige kandidaat de vinger opstak. James was de gelukkige winnaar, die de handschoenen mocht aantrekken. En het moet gezegd, hij hield de 0 op innovatieve maar duidelijke wijze. Het was een beetje flauw dat onze verdediging steeds riep bij een vijandelijke aanval: ‘Niet laten schieten!”. Dus gingen we de rust in met 0 tegentreffers en 3 doelpunten voor, Peter lepelde de eerste binnen, Sander de tweede, na een fraaie assist van GAlex, en de derde was van De Peek, die eerder niet doeltreffend was, maar nu op weergaloze wijze de verdediging uitspeelde en de 3-0 maakte.
Als beloning mocht daarom De Peek op Keep in de tweede helft. Terwijl het publiek -als het gekomen was- zich had kunnen verheugen op tegenstanders die door De Peek uitgekapt werden, begon het grote wisselen en daarmee verloren we de samenhang en ook wel een beetje kwaliteit. Muiderberg, een sportieve en prettige tegenstander, voelde dat er wat meer te halen was. Gelukkig viel de 3-1 pas na twintig minuten, en terwijl de druk toenam, hield het centrum met Mario, BAlex en daarvoor Twan op 5, 6 en 7 stand, en anders was er nog altijd Peek De Keep, die de handschoenen liet wapperen. Een buitje ijzel zorgde even voor een korte onderbreking op deze middag die dus zowel zonneschijn, regen als ijzel liet zien, een beetje in lijn met het vertoonde spel.
@f