AFC is kampioen en keert terug in de Hoofdklasse
Op 8 april 2001, precies 25 jaar geleden, wordt AFC tegen ZAP kampioen van de Eerste klasse West II en promoveert naar de Hoofdklasse A. Na drie heftige jaren keren The Reds eindelijk weer terug op het hoogste amateurniveau, de feestvreugde is onbeschrijfelijk. Hieronder de aanloop naar deze historische gebeurtenis, een verslag van de kampioenwedstrijd en een impressie van de festiviteiten.
Promotie naar de Hoofdklasse
Dit verhaal begint op 22 mei 1961. AFC wordt op die dag kampioen na een 3-1 overwinning op Celeritudo en promoveert na 40 jaar (!) van de 2e naar de 1e klasse onder de bezielende leiding van trainer Gé van Dijk en aanvoerder Henne Boskamp. Celeritudo komt nog op 0-1, raakt nog twee keer de paal, maar na doelpunten van Rokus Hoogendoorn, Robbie Duis en Wim Bouwhuis gaan de spelers uiteindelijk op de schouders van de trotse AFC-supporters. Na al die tijd is het gelukt: AFC, ook wel bekend als Amsterdamsche Fuif Club, speelt op het hoogste amateurniveau. En dat wordt uitbundig gevierd met een kampioensreceptie in de de Glazen Zaal van de RAI na afloop van de kampioenswedstrijd. In triomftocht gaan de spelers, hun dames, begeleiders en het Bestuur onder escorte van de bereden politie in drie open calèches, begeleid door de fanfare “Wittenburg”, in een rijtoer door Zuid op weg naar de RAI, waar kampioenschap en promotie tot diep in de nacht worden gevierd.
Degradatie naar de Eerste klasse
Op 21 mei 1998 moet AFC in Den Haag op Hemelvaartsdag aantreden tegen VCS. De laatste wedstrijd van een rampzalig verlopen seizoen, waarin al snel afscheid genomen wordt van trainer/coach Karel Bouwens. VCS is al gegradeerd, AFC staat op een degradatieplaats en kan zich na winst op VCS alleen handhaven als de concurrenten UVS en Neptunes punten laten liggen. AFC wint met 0-2, maar de concurrentie wint ook en The Reds degraderen na een periode van 24 jaar uit de Hoofdklasse met een selectie die er op papier er best mag zijn, met spelers als Frank Aboikoni, Nils Adriaans, Laurens Bianchi, Dennis Gebbink, Rokus Hoogendoorn jr., Frank Keijzer, Ulli Landvreugd, Roy Tular en Joey Zebeda. De degradatie komt bijzonder hard aan. Voorzitter Dick van der Klaauw spreekt over een “donkere donderdag” en vanaf die tijd wordt alles in het werk gesteld om zo snel mogelijk terug te keren naar het hoogste amateurniveau.
Op weg naar de Hoofdklasse
Om een snelle terugkeer te realiseren is het verheugend dat de selectie versterkt kan worden met spelers als Aschwin de Bruin, Robert Gehring en Guido Smits, die alle drie de nodige profervaring hebben. Maar in het seizoen 1998-1999 lukt het net niet om te promoveren, ook niet via de nacompetitie. Soest en Stormvogels gaan er met de buit vandoor. Met o.a. Dennis Purperhart, Maarten Stekelenburg en Moad Zaoudi nieuw in de gelederen doet AFC het seizoen daarna opnieuw een serieuze poging om kampioen te worden in de Eerste Klasse. Inmiddels is er sprake van een sterrenensemble, maar het lukt desondanks weer niet om te promoveren naar de Hoofdklasse. AFC wordt vierde achter KBV, DWV en DCG. In het seizoen 2000-2001 wordt Ton du Chantinier aangesteld als trainer/coach. Nieuwe spelers zijn o.a. keeper Edwin van Holten, Marco van Galen, Hans Geerlings en Daniël van Meer. Roy Tular en Joey Zebeda nemen na jaren ‘trouwe dienst’ afscheid. Zou het dit seizoen wél lukken? Het antwoord is volmondig ja! Met 17 overwinningen, twee gelijke spelen en slechts drie nederlagen wordt AFC afgetekend kampioen, met negen punten voorsprong op de nummer 2 DWV. De zo gewenste promotie is bereikt.
De Kampioenswedstrijd op 8 april 2001
Vandaag zou het in eigen huis moeten gebeuren: kampioen worden en promoveren naar de Hoofdklasse. Na drie tropenjaren in de Eerste Klasse. De spanning is groot als de spelers van AFC en middenmoter ZAP (Zwaluwen Anna Paulowna) het hoofdveld betreden. Trainer Du Chatinier start met Edwin van Holten, Joey Esionye, Mohad Zaoudi, Erwin Smit, Hans Geerlings, aanvoerder Robert Gehring, Marco van Galen, Daniël van Meer, Revelino Sleur, topscorer Dennis Purperhart en Frank Aboikoni. Eschwin de de Bruijn, Liam Westerveld, Peter de Waal en Raoul Breinburg (K) beginnen op de bank. Ulli Landvreugd, Guido Smits, Maarten Stekelenburg, Jerel Tjon En Fa en Glenn Zeelig zijn vandaag niet beschikbaar. Al snel wordt duidelijk dat ZAP een flinke maat kleiner is dan The Reds. AFC domineert en neemt al in de 13e minuut de leiding door een schuiver van de snelle Frank Aboikoni. Niet veel later kogelt Rivilino Sleur de bal er via de onderkant van de lat in na een mooie pass van Robert Gehring en maakt uitblinker Frank Aboikoni vlak voor rust aan alle onzekerheid een eind met een prachtige volley. Na rust brengen Marco van Galen, Eschwin de Bruijn en Liam Westerveld de stand op 6-0, waarna ZAP de eer redt via een penalty. Het is al heel lang feest op Goed Genoeg als de scheidsrechter van dienst voor het laatst fluit. Drie keer is scheepsrecht. Ton du Chatinier, geruggesteund door Henk Bijlsma, Frank Keijzer, Ko Grosze Nipper en Barry van der Glas brengt AFC terug op het hoogste amateurniveau, samen met zijn getalenteerde spelersgroep.
Tranen en met tuiten
Het feest barst los. Eerst op het veld. Er wordt gejuicht, gelachen en gehuild. Nog het meest door voorzitter Dick van der Klaauw. Zo ontzettend teleurgesteld op 21 mei 1998, toen AFC op die ‘donkere donderdag’ bij VCS degradeerde naar de Eerste Klasse, nu drie jaar later, zielsgelukkig met de promotie naar de Hoofdklasse, met zijn trainer, die werd voorgedragen door Jack van Gelder, met zijn bijzondere spelersgroep én met zijn zo dierbare Club. Dit alles eerst door hem onder woorden gebracht in de kleedkamer, later in het kolkende clubhuis, waar captain Aschwin de Bruijn naar voren mag komen. Na 32 jaar is het weer zover. De Gouden Bal kan weer worden uitgereikt aan de spelers en leden van de staf die kampioen zijn geworden. Aschwin ontvangt de eerste. De andere Gouden Ballen worden een week later op het grote kampioensfeest uitgereikt. De impact van een en ander is enorm.
Vanuit de hele wereld leven de AFC’ers mee, te beginnen met bestuurslid en oud-speler Kees Gehring, die via zoon Robert vanuit Hong Kong telefonisch getuige is van de festiviteiten.
De kranten staan de volgende dag vol met verhalen over de promotie van AFC, op radio en televisie is het niet anders. The Reds zijn weer terug op het allerhoogste niveau waar ze horen: in de Hoofdklasse!
Machiel van der Woude
*Naar een idee van Robert Gehring.