Toernooizege in Katwijk: MO14-1 troeft de grote meiden af
Ze kwamen, ze speelden, ze wonnen.
Op het Paastoernooi van VV Katwijk pakte de MO14-1 de beker in de MO15-klasse, en dat tegen meiden die soms drie jaar ouder waren.
Drie duels stonden er op het programma in het winderige Katwijk. En ja, wie weleens aan de kust is geweest weet het: die wind is geen briesje. Het waaide stevig over de velden, maar de meiden van AFC trokken zich er werkelijk niets van aan.
Wedstrijd 1: Velo MO15-1 (1-0)
Vanaf het eerste fluitsignaal was het duidelijk dat deze ploeg op scherp stond. Kort en zuiver werd de bal rondgespeeld, met acties waar je vrolijk van wordt. De openingstreffer viel al snel, waarna de verdediging op slot ging. Resultaat: een verdiende 1-0 en drie punten op zak.
Wedstrijd 2: Katwijk MO15-2 (1-0)
Nu werd het pas écht interessant. Tegenover hen stond een ploeg vol zestienjarigen, fysiek sterker en langer. Maar dat maakt niet uit als je als team goed staat. De MO14 hield stand, bleef voetballen zoals ze dat het hele seizoen al doet, en knokte zich opnieuw naar een 1-0 overwinning. Karakter, daar heet dat.

Wedstrijd 3: Katwijk MO15-1 (0-0)
De finale avant la lettre, tegen de favoriet van het toernooi. AFC had negen punten, Katwijk zeven. De thuisploeg moést winnen om het toernooi nog naar zich toe te trekken. Een gelijkspel was voor onze meiden genoeg. Wat volgde was een ware strijd, op elke bal werd gevochten, geen meter werd cadeau gegeven. Uiteindelijk hield de nul op het scorebord stand: 0-0. Genoeg voor de titel. En toen barstte het los.
Rosalie schittert tussen de palen
Een speciaal woord voor Rosalie, die de keepershandschoenen overnam van Carina, die er helaas niet bij kon zijn. Rosalie stond daar alsof ze nooit anders had gedaan. Sterk positiespel, goede reflexen, en bovenal rust uitstralend naar de verdediging. Wat een optreden.

Coach Kenzo en het grote plaatje
Dit soort prestaties komen niet uit de lucht vallen. De hand van coach Kenzo is het hele seizoen al zichtbaar, en op dit toernooi kwam alles samen. Het rustige opbouwspel, het lef om te combineren onder druk, de tactische discipline, dit is het resultaat van week in, week uit hard werken op de training.
Beker in de lucht, medailles om de nek
Na het laatste fluitsignaal was er geen houden meer aan. Er werd geschreeuwd, gesprongen en geknuffeld. De beker ging van hand tot hand, de medailles bungelden trots om de nekken. In hun rood-zwarte AFC-tenues straalden de meiden op de groepsfoto alsof ze de Champions League hadden gewonnen. En eerlijk? Voor hen voelde het waarschijnlijk ook zo.
Nu rest er nog één vraag: is er nog een plekje vrij in de bekerkast van AFC?