AFC en de hardnekkige 0-2
Sommige uitslagen lijken hun eigen leven te gaan leiden. Bij AFC VR 1 is dat momenteel 0-2. Voor de vijfde keer op rij verscheen dit cijferpaar op het wedstrijdformulier. Langzaam begint men zich af te vragen of het misschien standaard al vooraf wordt ingevuld. Maar zover was het natuurlijk nog niet toen de wedstrijd begon.
Eén persoon hield in ieder geval het overzicht: de scheidsrechter. Rustig, oplettend en niet van zijn stuk te brengen door het soms wat onstuimige hotseknotsvoetbal dat zich op het veld ontwikkelde.
Langs de lijn was er overigens ook steun. Op de tribune zaten enkele speelsters van Vrouwen 2 en een paar geblesseerde speelsters die hun teamgenoten kwamen aanmoedigen. En ook wat supporters. Aan hun steun lag het in ieder geval niet.
Voor rust ging het lange tijd aardig gelijk op. AFC probeerde naar voren te voetballenen kwam ook geregeld in de buurt van het doel van Always Forward. Alleen het laatste zetje ontbrak. En zoals dat in voetbal wel vaker gaat: als je zelf niet scoort…Na 25 minuten viel aan de andere kant de 0-1. Na rust ging AFC opnieuw op zoek naar de gelijkmaker. Het vijandelijke doel werd regelmatig opgezocht. Schoten gingen echter naast, over, recht op de keeper af of verdwenen ergens onderweg tussen een paar verdedigers. En wanneer een aanval er echt gevaarlijk uitzag, lag er plotseling iemand op het gras —maar steeds nét niet genoeg voor een penalty.
Always Forward koos ondertussen voor een stevige, fysieke aanpak. De scheidsrechter hield het allemaal kalm in de hand. En toen gebeurde wat inmiddels bijna traditie begint te worden: aan de andere kant viel de bal nog één keer goed.
Ondanks de tegengoals stond daar Christine, de keepster van AFC. Met wat gerust levensverachting genoemd mag worden, wierp zij zich meerdere keren voor ballen die anders ongetwijfeld het net hadden gevonden. Schoten werden gestopt, voorzetten geplukt en gevaarlijke situaties met veel moed onschadelijk gemaakt. Zonder haar reddingen had de stand er een stuk minder vriendelijk uitgezien.
Eindstand: 0-2.
Toch valt er ook iets positiefs te melden. De dames van AFC laten het hoofd zelden hangen. Mentaal zit het goed en de inzet is er elke week weer. Alleen de bal wil nog niet altijd precies doen wat de bedoeling is.
Volgende week wacht Orion, de nummer twee van de competitie. Op papier een zware tegenstander. Maar voetbal blijft een wonderlijk spel. En misschien — heel misschien — besluit die 0-2 volgende week eindelijk eens ergens anders te gaan spelen.
Supporter
Voor foto’s klik hier