De opkomst van de veteranen was weer massaal tegen het onderaan staande VVGA, zodat onze bank gevuld was en die van hun leeg, zeer leeg, sterker nog: ze begonnen met 9 spelers.
AFC leverde genereus een speler, eigenlijk scheidsrechter en een paar grensrechters. Gevolg was wel dat Boudewijn weer eens de fluit in de mond moest nemen, wat hij zonder morren deed.
Het was eigenlijk een best saaie wedstrijd, waarbij AFC aanviel, soms scoorde, en vooral kansen miste. Ward deed even mee, maar moest snel uitvallen, Ugur deed mee en leverde een perfecte assist, weliswaar aan VVGA, dat daardoor op 3-1, maar niet echt terug in de wedstrijd kwam. Later zou zelfs Hans Poort nog invallen, een assist leveren en ook nog op de doellijn een bal tegen zijn voet krijgen en zo scoren.
Meest memorabel was het laatste optreden van Dick, die tien jaar als Dick-Op-Doel een degelijke sluitpost was en die nu als laatste man ook weer het slot op de deur was. Gezegend echter met meer zelfinzicht dan de meeste van zijn leeftijdgenoten, houdt hij de eer aan zichzelf en vindt hij dat het moment gekomen is om te stoppen en over te stappen naar de oud-veteranen, die elke woensdag te bewonderen zijn op het trainingsveld.
Dick is een van de spelers die aan het begin van het succes van dit team heeft gestaan, met zijn inzet, zijn kwaliteiten en zijn betrokkenheid. En natuurlijk met de BBQ die traditioneel bij Dick en Pauline wordt gehouden.
De wedstrijd leek met 3-1 bij de rust al vroeg beslist en als een nachtkaars uit te gaan. Even was er sprake van oplaaiende emotie, toen nota bene een AFC-speler, de AFC-grensrechter verweet te vlaggen en de AFC-scheidsrechter floot. Toen spoog Boudewijn de fluit even uit de mond, om hem na tussenkomst van de zeer sportieve en prettige tegenstanders toch weer terug te nemen.
Natuurlijk, emotie hoort erbij, al zat zoals meestal de echte climax aan het einde van de wedstrijd. Toen het 6-1, of 7-1 of 8-1 stond. Niemand wist het precies. Vraag de Ajax-fan wat de uitslag van Ajax-NAC op 22 augustus 2004 was en hij/zij/x zal je het antwoord schuldig moeten blijven.
Maar vraag hem naar de meest magische solo van een Ajax-speler, en hij weet het meteen.
Zo zal ook hier deze wedstrijd in de herinnering voortleven: Alles komt bij elkaar in de laatste minuut van de wedstrijd als de van AFC-gehuurde spits zich met de bal aan de voet door het strafschopgebied goochelt en drie AFC-verdedigers en keeper Nick laat staan of ze er niet zijn. Was de Rookmagiër weer opgestaan? De Tovenaar van Tatabanya? Dennis de Menace ? Nee, het leek of Ibracadabra de verdediging in zijn eentje doldraaide en beheerst scoorde.
Verdediger James Worthy keek verbijsterd toe, en zou nog menige nacht badend in het zweet wakker worden, terwijl hij deze vernedering opnieuw beleefde.
James zal over een jaar of tien, als hij het min of meer verwerkt heeft, eindelijk weer een winnend sportboek schrijven. Dat zal gaan over dit moment op deze middag: De dag dat ik de Koning tegenkwam.
@F
O ja, de uitslag van Ajax-NAC was 6-2, de uitslag AFC-VVGA 7-2 of 8-2. Of zo.