Het is een mooi jaarlijks initiatief van AFC om in de week van de scheidsrechter, de scheidrechter te bedanken middels een in chocolade uitgevoerd kadootje. Voor de scheidsechter niet altijd aanleiding om zelf ook kadootjes uit te delen, overigens.
In de wedstrijd tegen Diemen, waar we vorig jaar vrij kansloos van verloren, werd de toon al in de tweede minuut gezet door nieuwe aanwinst Ed. Waar hij de vorige keer struikelde over de achterlijn, bleek hij niet alleen sterk in de duels, maar gaf hij bij zijn eerste balcontact een puntgave voorzet die door JanHein strak werd ingekopt.
Drie minuten later werd de opgerukte libero Michel aangespeeld op de rand zestien, en die liet deze kans niet onbenut en zo stond het al 2-0. Een grote overwinning leek aanstaande, maar omdat de Peek nu over twee chocoladebenen bleek te beschikken, werden er wat kansen gemist. En omdat de scheidsrechter, op hoop van Diemer chocolade, de niet-vlaggende grensrechter negeerde en op verzoek van Diemen Peter (terecht) een doelpunt afnam, bleef de teller lang op twee staan. De scheidsrechter had bijna zijn AFC-chocolade weer moeten inleveren. Pas kort voor de rust slaagde Lawrence erin om eindelijk de 3-0 te maken.
Diemen kwam feller uit de kleedkamer, zette meer druk en het lukte steeds minder om daarvoor de oplossing te vinden. Er werd wel veel heen en weer gedraafd, maar alleen JanHein onderscheidde zich doordat hij wel wist waarheen hij rende – meestal om gaten te dichten op het middenveld. Opnieuw waren er weer veel blessures voor en tijdens de wedstrijd: Elja, Theo, Menno, Balex, Hassan, Eddy, Mario – nou ja enzovoort. Zodat al voorzichtig werd geïnformeerd of Nicky, die uitstekend vlagde en nu hoopt op de Week van de Grensrechter, de voetbalschoenen bij zich had.
De ziekenboeg van de ernstiger gevallen lijkt wel weer wat leger: Hans weer aanwezig, Ward binnenkort weer, maar ja, die komen het veld niet meer in. Verder viel er van het spel weinig chocolade te maken, behalve dat de kansen die er toch kwamen, slordig werden gemist.
En ja. Dan weet je het: Diemen kwam terug tot 3-1. Gelukkig was dat kort voor tijd waardoor de overwinning keurig werd binnengetakeld.
Op het terras in de zon, pakte Sander nog even een chocoladesigaar om mee te zwaaien, maar dat was de voorpret voordat hij ’s avonds met fakkels mee mocht in een optocht.
De kers op de chocoladetaart was natuurlijk het gezellige samenzijn, met Marcel als de sponsor van de bal. Eh, de bitterbal, dus.
@F