Voor de wedstrijd werd het krachtsverschil al duidelijk toen de oudste supporter van Combinatie Tot Aangename Verpozing En Nuttige Uitspanning Op Doel AF 1970 naar hun dug-out liep, gadegeslagen door de oudste suppoter van de AFC, die net aankwam:. “Kijk’” zei Marcel triomfantelijk, terwijl hij zich met zijn stok voortbewoog over het grasveld, “die loopt met een rollator.”
De AFC’ers begonnen dus voortvarend aan de wedstrijd tegen CTO’70, maar blijkbaar waren ze niet op de hoogte van de toepassing van de buitenspelregel.
Het is onvoorstelbaar hoe vaak de AFC’ers buitenspel liepen. Werkelijk elke aanval, gedurende de hele wedstrijd moest de grensrechter van de tegenstander afvlaggen. Dat is voor zo’n man ook niet leuk! Kramp in de arm! En gelukkig was de scheidsrechter zo oplettend om de twee keer dat die het vergat zelf af te fluiten. Het leek wel of de bij AFC nooit gehoord hadden dat je tenminste vier meter van de middellijn af moet blijven om een eerlijk spelverloop te garanderen. Of wie weet stonden er daarom drie middellijnen, zodat de grensrechter kon kiezen.
Ja en dan moet je wat anders verzinnen: Dus gaf Michel een als voorzet vermomd schot op doel, dat voor de keeper -die qua lengte de helft van Twan was en qua breedte het dubbele- onhaalbaar was.
(Twan links op de foto)
En toen daarna JanHein besloot het dan maar alleen te doen en de bal uit een moeilijke hoek in het doel te jagen, leek het een gelopen wedstrijd.
Maar ook nu slaagde de scheidsrechter er gelukkig in om de spanning terug te brengen door een bal op de stip te leggen.
Het was het eerste schot op doel dat Twan kreeg en eigenlijk meteen ook het laatste.
Na de rust, met invallers op het veld en op de bank een aantal uitvallers die liever op de bank bleven, liep de score langzaam op. Hasan krulde de bal in de bovenhoek van buiten de zestien, Eddie liet Joost scoren (maar Joost vergat om Eddie te laten scoren), er was een prachtige steenharde kopbal van een van de verdedigers, die toevallig niet buitenspel stond, in eigen doel en staande op de doellijn kopte ook Michel er nog een binnen. Uit een corner, dus nu werd er vergeefs gevlagd.
Zoals de scheidsrechter van CTO na afloop zei: “Nu hebben jullie eens gezien hoe een scheidsrechter moet fluiten!”
Het was eigenlijk een oefening in loslaten of zoals onze grens Alex zei: “Het was ook uitermate komisch”. En dat was het ook.
Na afloop kreeg Big Ed een spoedcursus voetbal in en rond Amsterdam in de sociëteit van CTO: Bier, friet, een bruine fruitschaal en keiharde muziek. Kortom: gezelligheid in Duivendrecht.
@F