IN MEMORIAM FRANS VAN DEN BOR
Opnieuw moet AFC afscheid nemen van een belangrijke oud 1e elftalspeler. Vanuit Zuid-Afrika ontvingen wij het verdrietige bericht dat AFC-Ridder Frans van den Bor in zijn huis in Knysna na een periode van afnemende gezondheid op 14 mei op de leeftijd van 82 jaar is overleden. Wij wensen zijn echtgenote Ellen en naaste familie veel sterkte bij dit grote verlies.
Frans groeide pal na de oorlog op in Amsterdam Oost in een gezin met 3 broers, Kees, Johan en André. Hij deed eindexamen bij de Tweede HBS-A en voetbalde zijn hele jeugd bij Eredivisieclub Blauw Wit, de laatste 2 seizoenen als contractspeler.
Na de promotie van AFC in 1961 naar de Eerste Klasse amateurs kwamen in de beginjaren ’60 veel spelers van Blauw Wit het 1e elftal AFC versterken, Frans volgde hen eind mei 1965 op 21-jarige leeftijd.
Hij speelde eerst als linkshalf en later als centrale verdediger 13 seizoenen, van 1965 tot 1978, in het eerste elftal en werd in zijn laatste seizoen verkozen tot Speler van het Jaar. Frans was een vaste waarde in het team en was in het veld en in de kleedkamer één van de leiders. Hij behaalde met AFC het Kampioenschap in 1967 en 1969, waarna wedstrijden volgden om het Kampioenschap van Nederland. Zijn ouders Cor en Bep sloegen nooit een wedstrijd van AFC 1 over en ook zijn jongste broer André werd lid van AFC.
Frans was ook een verwoed klaverjasser. Op de destijds drukbezochte Clubavonden op maandag of op zaterdagmiddag in het Clubhuis met zijn vaste kaart-gabbers Bert Witteveen, Martin Duinker, Cas Tromp, Bob van den Bergh, Edwin Geluk, Frank Bouman, e.a. Ook speelde hij jarenlang zaalvoetbal bij Goed Genoeg en was hij lid van ATC.
Eind jaren ’90 leerde hij via AFC Ellen Vlug kennen en tijdens hun huwelijksreis in 2003 naar Zuid-Afrika vonden en kochten zij hun droomhuis in Knysna en emigreerden naar Zuid-Afrika, waar zij circa 8 maanden per jaar verbleven.
Golf ging toen een grote rol in zijn leven spelen en wanneer Frans en Ellen naar Nederland kwamen speelde hij wedstrijden bij de ASGS. Zij maakten ook deel uit van een golfclubje bestaande uit de AFC-families Rachman, Landman, de Wit, Vos en Kemna, die niet alleen in Nederland met elkaar speelden, maar hen ook regelmatig in Zuid-Afrika bezochten en daar dan op de mooiste banen golfden.
Zijn stiefdochters Myrthe en Eline en stiefzoon Michel en hun gezinnen logeerden ook vaak bij Ellen en Frans in Knysna en voor hen zal Frans met zijn humor en liefde voor het leven blijven voortleven als een warme, betrokken en gastvrije man met een groot hart voor zijn familie en vrienden.
61 jaar is Frans lid geweest van AFC en zijn gevoelens voor onze Club omschreef hij in het Honderdjarenboek van 1995 als volgt: “AFC was in mijn periode bij het eerste elftal meer een manier van leven, ik besteedde in die periode veel energie aan AFC en kreeg er veel vrienden en plezier voor terug”. En later meldde hij in het Clubblad de Schakel: “Ik heb een prachtige tijd gehad bij AFC, als je eenmal lid bent geworden gaat het AFC-gevoel nooit meer weg”.
Met die uitspraken van toen zal Frans van den Bor in de persoonlijke herinneringen van zijn AFC-vrienden en oud ploeggenoten van het 1e elftal zeker blijven voortleven.
Kees Gehring.
