Verslag - Grandioooos!!!! In memoriam Henk Foppen.

31 augustus 2022

Afgelopen zaterdag stond ik, na de wedstrijd van ons eerste met Henk te praten, met hem en met Marcel Koster. Het ging over het elftal 45+1 of 2 (“Wat maakt dat nou uit,” zei Henk, “als je maar op het goede veld staat.”). Henk wilde weer meer gaan voetballen, hij had zijn Fort verkocht en zou rustiger aan gaan doen-maar eerst nog even de maand september door, waar het heel erg druk was.

Het is een droevige constatering dat hem dat niet meer vergund is.

Ik leerde Henk kennen toen ik bij de veteranen van AFC ging voetballen.
Niemand zal Henk beschuldigen van elegantie, verfijnde techniek of begaafde balvaardigheid, daarmee zou je hem groot onrecht doen. Maar onmiskenbaar bracht de aanwezigheid van Henk iets teweeg. Soms in de verdediging, als hij met de tegenstander danste en soms met alles vol in de aanval: Je zal het maar op je af zien komen! Twee meter Vriendelijke Reus, die je in de valversnelling nadert, je zou nog liever een stampede van een kudde buffels ontwijken!
Henk stond meestal in de verdediging, met de opdracht buiten de zestien te blijven, want de enthousiaste inzet van al zijn ledematen werd zelden op prijs gesteld door de tegenstander, of een scheidsrechter die niet Marcel Koster heette. De laatste kende Henk en zijn onschuldige bedoelingen, maar dat gold helaas niet voor penaltybeluste scheidsrechters van de tegenstander. En soms legden we de bal maar alvast zelf op de stip, terwijl Henk nog met een spits in de weer was.
Een enkele keer mocht Henk in de aanval, zoals ooit tegen VVA/De Spartaan, op hun pas nieuwe veld. Hij was dreigend en “op een voorzet van Hans ging hij als een lawine, nee, als een sneeuwschuiver, nee, als een op driftgeraakte gletscher schoof hij over de grond, alles en iedereen meenemend, en ook bij toeval de bal. De keeper protesteerde nog even tegen dit natuurgeweld, maar zag er al snel moedeloos van af.”

Maar wat de uitslag ook was, Henk bleef goedgehumeurd na de wedstrijd en stortte zich met even groot enthousiasme op de derde helft,waar hij als gastheer ook menige tegenstander met het resultaat verzoende. Dan was Henk ook in zijn element: grappend,  sfeer maken, de lichtheid van het bestaan benadrukkend.

Maar echt heb ik Henk pas leren kennen toen ik benaderd werd door mijn oude club Union uit Nijmegen. Ze hadden een probleem: zij organiseerden een voetbalreis voor sloppenkinderen uit Nairobi en om een of andere reden moesten zij een nacht doorbrengen in Amsterdam. Uiteraard was er geen geld, en de organisatie vroeg of zij wellicht in de kleedkamers van AFC konden overnachten. Ik legde dit voor aan mijn team. Zou dit kunnen ?
Henk was diep verontwaardigd! Dat gaan we niet laten gebeuren! Die jongens komen naar mijn Fort, daar krijgen ze eten en kunnen ze slapen. Anderen regelden vervoer, slaapzakken, voetbalkleding en eten, zodat er een bus was om die kinderen te halen en te brengen. Dit alles onder regie van Henk, die zich al snel een vraagbaak toonde. Op de vraag van een van de kinderen “Sir, are there crocodiles in the water?”, wijzend op de slotgracht, zei Henk, die de kinderen niet kwijt wilde raken: “ Only by the gate, so be carefull”.
Het werd een unieke avond en ochtend, kinderen die nog nooit buiten hun sloppenwijk waren geweest, wisten niet wat ze overkwam, en vertrokken de volgende ochtend,  zwaaiend voor alle ramen van de bus naar mister Henk.

Maar uiteraard niet dan nadat ze met zijn allen geoefend hadden en onder leiding van Henk zijn levensmotto hadden uitgeschreeuwd: ‘Grandiooooo

Laura, zijn kinderen, familie en vrienden zullen Henk allemaal enorm gaan missen, maar ook wij zullen nog vaak herinneringen ophalen aan Henk, zijn vrolijke anwezigheid, zijn enthousiasme, zijn lol, zijn verbindende kracht. 
Henk, je was grandioos. 

s’. 

Wedstrijdverslagen

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site