Verslag - MO12-1: Oude tijden herleven!

28 september 2021

Afgelopen zaterdag deed oude tijden herleven voor menige (voetbal)ouder.

Voor het krieken van de dag moesten onze meiden uit de veren. Het riep herinneringen op uit lang vervlogen tijden. Om 8 uur ’s ochtends naar de afgelastingen luisteren via radio stad Amsterdam met Koo Koekoek, weet u nog?

Het vroege tijdstip van de wedstrijd was overigens iets waar de staf van de M012 zich op voorhand enigszins zorgen om maakte. Maar niet getreurd, blik naar voren! De dauw stond nog op de grasvelden. Ja lezer, u ziet het goed, de wedstrijd vond daadwerkelijk plaats op een ouderwets natuurgrasveld inclusief polletjes en her-en-der een molshoop. Het veld was keurig omzoomd met een slootje (waar de bal dan ook later regelmatig belande). Dit alles hield de dames in ieder geval flink bezig. Voor aanvang vond nog een serieuze wedstrijdbespreking plaats in de kleedkamer waar trainer Ruben nog een keer hamerde om de gemaakte afspraken (druk naar voren!) en toen, huphup, de wei in.

Maar al heel snel een tegengoal. En nog een. En nog een. Wat was dat nu, wat ging er nu precies mis in de organisatie? AFC stond toch in de juiste formatie, compact bij de middenlijn? Echter, het was de oplettende kijker al duidelijk geworden. We bleken vandaag te maken te hebben met een heuse ouderwetse ‘balletjeswachter’. De beste omschrijving is dat dit type zich een meter of 20 achter de verdediging schuil houdt, ver uit het zicht. Ja lezers, u ziet het goed en let goed op want dit fenomeen gaat u niet snel meer zien na de 012. Immers, na dit jaar zal buitenspel zijn intrede doen.  En u weet, de buitenval is dodelijk voor de balletjeswachter en daarom is dit fenomeen dan ook schaars op de voetbalvelden. Maar vandaag kon de balletjeswachter zich in de eerste kwart heerlijk uitleven. Elke diepe bal van onze opponent leidde direct tot gevaar en (tegen)goals.

Na de nodige tactische omzettingen (er stond inmiddels 0-4 op het scorebord) en (eerlijk is eerlijk) een kleine donderspeech van onze coach, nam AFC de controle langzaam over. Onze meiden lieten het balletje weer rondgaan en combineerden er weer vrolijk op los. Het resulteerde in menige kans. De ‘tijgers’ waren los en de automatismen kwamen langzaam terug. Het omschakelen ging beter en er kwamen kansen, heel veel kansen. Maar de AFC’ers hadden helaas of het vizier niet op scherp of de uitmuntende keeper bleek telkens een te grote sta in de weg. In de laatste twee kwartjes regende het mooie combinaties, het vuur was terug (onze meiden worden meestal rond 10-en wakker, u ziet het patroon inmiddels). Een spervuur aan aanvallen en een aantal fraaie goals maakte dat de spanning volledig terug was. Werkelijk een verschil van dag en nacht tussen de 1e en 2e helft. Helaas eindige AFC vandaag aan de negatieve kant van de score: een nipte nederlaag.

Speciale vermelding van AFC-kant voor onze keepers van vandaag. Camilla en Nouk. Hartstikke goed gedaan! Opvallend nog ter vermelden was nog het slotstuk; de penalty-serie. Onze meiden waren zo klaar met de keeper die alles stopte dat men collectief besloot alle ballen overal heen te schieten behalve in de goal. De keeper raakte zo geen bal meer, dat was een feit. Alle vrijwilligers van Roda’23 werden vervolgens ingezet om de ballen uit sloot, bos en weiland te halen. Dat moeten we maar niet meer doen. Volgende keer alle ballen raak als doelstelling meiden!

En om dan in stijl af te sluiten, ook uit vervlogen tijden, een (passende) passage uit ons clublied:

Ik heb U lief, mijn A.F.C.,

Gij telt in aller harten mee;

Uw naam is mij een schoon symbool

Van goede geest, sportieve jool.

Te spelen onder uw banier

Is mij een eer en een plezier;

Al word ik oud, mijn geest blijft fit,

Omdat ik A.F.C. bezit!

 

Melle

Wedstrijdverslagen

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site