Verslag - Henk

8 april 2019

 

Als het lente wordt, dan brengen wij de punten naar Amsterdam!
Het was natuurlijk weer een gedenkwaardige wedstrijd tegen Sporting Martinus. (Wie zou willen (Nicky!) moet even naar de historie van deze club kijken en dan vooral uit hoeveel fusies Martinus uiteindelijk is overgebleven: het lijkt wel een bekend lied over tulpen! *)
Maar dat terzijde: Door het lentezonnetje waren weer wat ex-geblesseerden naar buiten gelokt, JJoooosstt deed weer mee, waarvan Joost aan de verdediging gewicht en Joost aan het middenveld dynamiek gaf.
Raymond, Menno en Ugur zorgden ervoor dat Martinus nauwelijks gevaarlijk kon worden en onze spitsen werden in de omschakeling regelmatig voor het doel afgeleverd, waarbij Tarmo, Twan en Joost wat onnauwkeurig waren in de afwerking. De wedstrijd was in evenwicht, totdat een behendige schwalbe met een penalty bestraft werd. 

Onze eigen MartinusOpDoel wist de bal eerst nog te keren, maar een tegenstander die al bij het nemen zowat op de doellijn stond schoot hem nog twee keer in, waardoor de gemoedelijke sfeer meteen ontplofte, toen AFC dat probeerde duidelijk te maken. De scheids ging berouwvol op de kantinetrap zitten mokken, Twan wilde douchen maar na enige hectische minuten, gingen we gewoon door waar we gebleven waren.

Na rust, met Ton voor Anthon en Hans Poort voor Daniello, werd naar de gelijkmaker gezocht, maar zoals altijd viel het doelpunt aan de andere kant. Iemand (Ik mag H.P. niet noemen) dribbelde niet gehinderd door een tegenstander met de bal naar de achterlijn om hem daar vol overtuiging corner te schieten. Ja, en dan zul je altijd zien dat die corner wordt ingekopt. Boudewijn, die voor Joost was ingevallen, luisterde een keer te goed naar Maarten en dat was dat.
2-0 tegen de nummer drie van de competitie. Langs de kant was Martinus al aan het wedden hoeveel het zou worden.
Maar ze hadden niet op Henk gerekend. Hans P. (onee, die wil niet genoemd worden), H.P. liep tegen een elleboog, vervolgens te klagen tegen de scheidsrechter en tenslotte op diens verzoek van het veld af. Waarna wij het geheime wapen konden inzetten. 

Niemand zal Henk beschuldigen van elegantie, verfijnde techniek of begaafde balvaardigheid, daarmee zou je hem groot onrecht doen. Maar onmiskenbaar brengt de aanwezigheid van Henk iets teweeg. Soms in de verdediging, als hij met de tegenstander danst en soms zoals hier met alles vol in de aanval: Je zal het maar op je af zien komen! Twee meter Vriendelijke Reus, die in de valversnelling het doel nadert, je zou nog liever een stampede van een kudde buffels ontwijken!

Maar eerst werd Martinus overlopen door onze middenvelders Joost, Ton en Theo, kwamen er kansen en brak Twan door op links, zag Tarmo op rechts en dat was de 2-1. Even later eenzelfde situatie, waarbij Henk diep de spits indook en zo de halve verdediging meetrok, die ook niet wisten waar Henk naar op weg was: 2-2. Martinus besloot tot een list en haalde een jeugdige spits erbij, die vervolgens geneutraliseerd werd door Joost. Dat ging niet ten koste van de aanval, want terwijl Theo werd getorpedeerd, pikte Ton de bal op en passte op Twan, die vanaf de rand zestien met een bekeken schot de uiterste hoek wist te vinden: 2-3.

De resterende minuten bleef AFC eigenlijk vrij gemakkelijk overeind, waarna de drie punten in de knip konden, Elbert de scheids kon feliciteren met een foutloze wedstrijd, Maurice weer mocht meedouchen en Daniel verklaarde dat hij komend seizoen niet méér wedstrijden zou spelen (maar ook niet nog minder, sterker nog: helaas helemaal niet meer). En Henk als de grote winnaar van het veld ging: 3-0 gewonnen, tenslotte. En zijn derde helft is natuurlijk altijd grandioos.

Als je toch eens het hele seizoen wat minder geblesseerden zou hebben, waar zouden we dan staan?
Dat vraag je je wel eens

AF 

 

* Tulpen uit Amsterdam (Tulpen aus Amsterdam, Tulips from Amsterdam) is een lied uit 1956 gecomponeerd door de Duitse schlagercomponist Ralf Arnieoorspronkelijk in het Duits geschreven door zanger-schrijver Klaus Gunter Neumann en tekstdichter Ernst Bader. 

Het lied verhaalt over duizend rode en gele tulpen uit Amsterdam die gestuurd worden om trouw en liefde te tonen. Neumann was in 1953 tijdens een bezoek aan Nederland na een optreden in het Amsterdamse Tuschinkitheater een dagje uit naar de bollenstreek geweest. Kort daarop schreef hij de eerste versie van het lied, maar zijn uitgever was niet enthousiast en een opname bleef uit.

Drie jaar later pakte Ernst Bader het idee op, hij paste de tekst aan en vroeg Ralf Arnie (pseudoniem van Dieter Rasch) een andere melodie ervoor te schrijven. Arnie refereert in de melodie aan de Bloemenwals uit de Notenkrakerssuite van TsjaikovskiTulpen aus Amsterdam is in het Nederlands vertaald door Lammy van den Hout onder zijn pseudoniem Erik Franssen samen met Johnny Steggerda onder zijn pseudoniem van Van Aleda. Het lied werd opgenomen in de Polydor-studio's in Berlijn door de Vlaamse zanger Jean Walter die door de Tweede Wereldoorlog in Berlijn terecht was gekomen, onder begeleiding van het orkest van dirigent Werner Müller.

Wedstrijdverslagen

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site