Verslag - Elbert

1 april 2019

De VV Zonnegloren is opgericht voor het sanatoriumpersoneel, dat vroeger al met stevige hand de bezoekers tegemoet trad. Een beetje vergelijkbaar met het verplegend personeel in de ooit populaire strip O.B.  Bommel, waar zij uitgebeeld worden door twee gorilla’s. Deze ziekenbroeders, Kneusjes en Kwak geheten, smoren elk verzet tegen hun optreden met ruw ingrijpen.
Niet voor niets dringt de vergelijking zich op, want Elbert, die even meende dat Zonnegloren iets met een idealistische vereniging op boeddhistische grondslag te maken had, kleedt zich liefst in geruite kleding om zich over te geven aan het Hickory-golfen, een sport voor heren. Groot is meestal dan ook zijn verbazing als hij zich in voetbalkleding hult en vanaf de zijkant het gewelddadige gebeuren op dit veld gadeslaat. Het is maar goed dat hij zo van omkleden houdt (als hij zijn tas niet vergeet, tenminste).

Nou ja, een veld mocht het eigenlijk niet heten, terwijl ook de prachtige kleedkamers zonder slot waren opgeleverd. Je kunt veel van Goed Genoeg zeggen, maar de kleedkamers kunnen in ieder geval op slot.
Maar heren waren het niet, de tegenstanders van vandaag. Vanaf het begin werd er stevig gevoetbald, werd er flink doorgehaald, getrokken, vastgehouden en geduwd, fop gedoken en bij elk fluitsignaal van de eigen scheidsrechter gemekkerd en onze eigen Marko beledigd. Het is toch wat: je staat twee meter buitenspel, je eigen scheids staat naast je en toch begin je woest te protesteren. 

AFC kwam ook nog bijna op voorsprong toen Twan van grote afstand op de paal schoot en echt op voorsprong toen hij een paar tegenstanders uitkapte en beheerst afrondde. Niet lang daarna zag een tegenstander Hans Poort over het hoofd en struikelde over hem (penalty, vanzelfsprekend) en daarna maakten ze ook nog de 2-1.
Toch speelde AFC vastberaden, met de alweer te prijzen Daniello, Ugur, Menno en Theo, die weliswaar onorthodox maar met veel inzet verdedigden. Ward moest helaas het veld verlaten en werd vervangen door Boudewijn, die meteen ingezet werd bij het loopwerk op het middenveld, onder leiding van als altijd Ton.
Maar ineens bereikte Hans Poort met een afgemeten voorzet Tarmo die vallend inkopte en kort voor rust ontsnapte hij (Tarmo dus) opnieuw aan de buitenspelval, door de scheids goed gezien, en zorgde voor een 2-3 voorsprong.

Nadat we de tassen weer heen en weer hadden gesjouwd van en naar het veld werd de tweede helft nog veel feller. Veel fysieke en verbale inzet van VVZ, counters van AFC die beter uitgespeeld hadden kunnen worden, overtredingen overal, zelfs Anthon werd neergehaald toen hij was doorgebroken hetgeen slechts theoretisch een voordeel was (zelfs het gras was waarschijnlijk sneller naar de overkant gegroeid) en meer van dat werk, waarvoor je niet bij de 45+ bent gaan spelen. 

Het werd 3-3 uit een situatie waarbij onze hele verdediging bleef staan op vlagvertoon van Marko, maar VVZ doorspeelde (opnieuw een juiste constatering van hun scheids) en 4-3 door een indraaiende corner die in een keer binnenviel.
Het werd daarna niet beter, laat staan gezelliger en toen de obese verdediger (Broeder Kwak) zich met al zijn overgewicht tegen DickOpDoel wierp terwijl hij de bal pakte, was het genoeg geweest. DickOpDoel met gekneusde ribben op de grond, terwijl de speler juichend wegliep. We besloten maar naar de kleedkamer te gaan, ook al was het nog lang geen tijd. 

Elbert stapte het veld op om de scheidsrechter te complimenteren met zijn optreden. Eens een heer, altijd een heer. Een van de weinigen, deze middag.
Op deze manier is de lol er al snel van 

 

AF

Wedstrijdverslagen

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site