Verslag - Moe maar voldaan

15 april 2018

Iedereen had zin in deze topper tegen Assendelft MO19. Onze trouwste supporter Yardena was er weer, nu om ons een extra hart onder de riem te steken. Heel leuk! En er waren veel mensen uit Assendelft, en veel ouders van ons team. Zelfs de zon kwam langs. Logisch. Niemand wilde deze wedstrijd missen. En alle spelers waren er klaar voor. Tijdens de voorbespreking stonden alle gezichten, ietwat gespannen, op scherp. En iedereen pepte elkaar op. 

De wedstrijd begon.  Het spelbeeld liet twee gelijkwaardige tegenstanders zien.  Misschien hadden we, net als Ajax in Eindhoven, we wat meer balbezit.  Toch was het Assendelft die na 10 minuten scoorde.  Een half uur later werd het zelfs 0-2. Toch speelden we vrij goed. Dat kan. Je kunt soms “achter staan” en toch goed voetballen tegen een gelijkwaardige tegenstander.

In de rust werd vooral aandacht besteed aan de duels, en het doorlopen op de keeper. Kan er nog een schepje boven op? Kan er nog een tandje bij? Iedereen knikte zéér instemmend. En we pepten lekaar nog meer op. In de tweede helft werd er dan ook uitstekend gevoetbald, ook al werd het uiteindelijk 0-4.  

Maar wat werd er geknokt. De leeuwinnen op het middenveld vochten in elk duel voor elke millimeter om maar bij de bal te komen. Eerlijk is eerlijk:  De Assendelfters waren goed in het afschermen van de bal. En er zaten enkele uitstekende spelers tussen. Maar eerst kwamen ze Flore, Yael, Renée, Merijn, en Charlotte tegen. Dan kwamen ze toch, ondanks hun kwaliteiten, vaak al van een koude kermis thuis. 

Want deze leeuwinnen waren niet te temmen.  En als dan toch een keertje geluk hadden, kwamen ze Anna – inmiddels wereldberoemd in voetbalgekke plekken in Noord-Holland – tegen.  En dan was nog Malou, Lea, en Emma. Wat een duels. En natuurlijk onze aanvoerster Noor, en onze keeper, Isa, die wederom zeer veel reddingen verrichtte.

Fluiten is niet mijn grootste hobby. Maar het voordeel is wel dat je alles van heel dichtbij meemaakt. En dan vallen die scherpe duels op. Dan valt die tomeloze inzet op. Dan hoor je hoe iedereen alles geeft. Dan zie je de gezichten die maar één  doel uitstralen:  Dit duel moet ik winnen.  Prachtige passie. 

En dan is zo wedstrijd niet te verliezen. Wél in cijfers natuurlijk. Maar niet in ijver en inzet – en misschien ook niet in plezier. We speelden héél erg goed – en dat zonder Sarina, Kelsey, Yardena, en Sam. Met een beetje geluk hadden we nog wel een keer of twee gescoord. Indy, Sera, en Mariah waren soms dichtbij. En Renée schoot nog op de paal.

Verliezen in cijfers is niet erg. Als je maar alles hebt gedaan om niet te verliezen. Als je maar elk duel voor elke millimeter knokt.  Het was een mooie wedstrijd.  Ons publiek wist het te waarderen.  Er was waardering, er was zelfs applaus. Als je alles “uit de kast hebt gehaald” krijgt een gevoel van spijt geen kans. Dan is er alléén voldoening. Met het zonnetje in de rug fietste men naar huis. Moe maar voldaan.

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site