Verslag - Optimisme

23 april 2017

Een beetje optimisme doet soms wonderen. Het geeft vertrouwen, je wordt doelgerichter, en het geeft energie. Dit helpt allemaal. Bij proefwerken, bij spreekbeurten, en bij voetbal. Vooral bij een groep is optimisme nog besmettelijk ook. Je gaat er met zijn allen in geloven.  Vertrouwen hadden we in ruime mate:  “Jongens, we gaan dit winnen” hoorde ik op de achterbank. Energie hadden we ook volop. 

Eenmaal op het veld hadden we het initiatief, we kregen kansen, en we speelden vooral op de helft van de tegenstander. Deze wedstrijd liet een paar hele mooie voordelen van dit optimisme zien. De eerste twee  doelpunten waren bijna hét voorbeeld van optimisme. Zowel Sera en Indy liepen door en profiteerden van de fout van de keeper.  Zonder optimisme en vertrouwen loop je minder op de keeper af, en denk als snel dat de keeper de bal wel zal pakken.

Een ander pluspunt, mogelijk ook gevoed door optimisme, was dat ons samenspel goed verliep. Vooral het zogenaamde tikken (“de bal een keer raken”) waarbij we elkaar snel aanspelen ging uitstekend.  2-0 bij rust. Ook bij de limonade was er optimisme. Misschien was niet iedereen even gerust.  Wél was het zo dat de tweede helft moeizamer verliep.  Behalve dan dat Lea onze uitstekende keepster, Isa, heel goed verving.  Ze liep uitstekend uit. Ze stopte zelfs een strafschop!  Fantastisch. Maar het samenspel op het veld verliep minder soepel. 

Hoe blij waren we dan ook met de 3-0 van Indy. Zo’n doelpunt, en ook de aanval die er aan vooraf ging, geeft veel opluchting. "Nu kon er niets meer misgaan", hoorde ik mezelf denken. Logisch toch? Maar niets is minder voorspelbaar dan voetbal: Victoria kwam terug. Eerst werd het 3-1 en niet kort er na werd het ook nog 3-2. Bevrijding maakte plaats voor veel spanning, héél veel spanning.

Wat waren we blij toen de scheidsrechter voor de laatste keer floot (tijdens deze wedstrijd dan hé)!  3-2 gewonnen. We hebben wel heel terecht gewonnen. Maar wat we deze wedstrijd ook zagen was dat onze concentratie net even wat minder was dan tegen, zeg, Zwanenburg.  En dat is misschien wel de keerzijde van optimisme. Gemakkelijk denken te winnen kan er voor zorgen dat je net even wat minder alert bent -- net te laat voor dat laatste tikje, net de vrij staande speler niet zien. Vandaag konden we het ons – achteraf gezien - veroorloven. Maar als we tegen Zwanenburg spelen is dat niet het geval! Eerst maar hopen dat de wedstrijd verplaatst kan worden. Deze hoop, dit optimisme, kan geen enkel kwaad!

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site