Nieuws - Slag bij Waterwijk gaat verloren - JO19-3

29 oktober 2017

Er zijn constanten in het leven van een voetbalvader. Zo weet je dat je altijd een paar keer uit naar Almere moet. Soms win je er, soms verlies je er en voor mijn gevoel speel je er nooit gelijk. En het waait er. Eigenlijk altijd onstuimig weer.

Ook vandaag: harde wind. Maar voor mijn gevoel wordt het spel er niet al te zeer door beïnvloed. We komen – een beetje tegen de spelverhouding in -  op 0-1. Noah is goed doorgelopen en tikt de bal prima over de keeper. Het is voor onze tegenstander een teken om (nog) een tandje bij te zetten. Via een strafschop en een ouderwetse scrimmage komen blauw-witten nog voor de rust op 2-1. Aan de thee en nog niets aan het handje.


Vlak na rust krijgt Waterwijk een naar de mening van uw rapporteur iets te makkelijk gegeven vrije trap. De bal dwarrelt in de goal en onze missie wordt een moeilijke. Vijf minuten na de 3-1 gloort er weer hoop in onze harten. We krijgen een strafschop en die wordt door Noah onberispelijk binnen geschoten.
Vlak daarna: prachtige aanval en David loopt door naar de goal. We staan allen al in de juichstand, maar in extremis brengt de keeper van Waterwijk redding. We heersen gedurende vijftien minuten en het legioen verwacht alsnog de gelijkmaker te mogen begroeten. Helaas: een flitsende aanval van Waterwijk en daar is de 4-2. Daarna knapt er bij de onzen wat en de vraag dringt zich op: was dat fysiek of psychisch?
Hoe dan ook oogt het allemaal te passief. En dat terwijl strijd ons handelsmerk is en ook moet zijn.
Ik heb me verbaasd over het ontbreken van de onverzettelijkheid.
Volgende week om 09.00 uur op ons eigen ‘Goed Genoeg’: de beuk erin tegen Ouderkerk! (Job van Amerongen)

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site