Nieuws - 2-0 winst tegen Emmen. De eerste punten zijn in de tas. - JO13-1

24 september 2017

Voor het eerst begon dit jaar de competitie pas in het vierde weekend van september. Daardoor werd ook aan de late vakantiegangers de mogelijkheid gegeven om goed beslagen ten ijs te komen. Zo ook AFC JO 13-1. De voorbereiding was evenwel niet van een leien dakje gegaan hetgeen voornamelijk te wijten was aan het slechte weer. Zo wisten de jonge AFC'ers eigenlijk niet waar ze stonden. Ja, ze hadden vorige week een pak op de broek gekregen van AZ maar dat was enigszins geflatteerd. Enige spanning was dus wel te voelen bij de heren voetballers. De competitie begon meteen goed: Emmen uit. Emmen, bekend van het gelijknamige dierenpark en Bas Dost. De laatste  was een vriend van de jonge AFC'ers want die sliep vroeger ook in een Ajax-pyjama. Voor slapen was evenwel weinig tijd want Emmen had de aftrap op 10.30 uur bepaald en dus vertrok de bus al om 6.45 uit de hoofdstad. Velen moesten in het holst van de nanacht hun bed verlaten om tijdig aan te treden. Met Gio viel immers niet te spotten: "te vroeg is op tijd, op tijd is te laat" is een van zijn motto's. Iedereen was op tijd en dus kon de bus op tijd vertrekken. Nou ja, op tijd, één van de AFC'ers had zijn tas in de auto laten staan terwijl zijn vader was weggereden. Die tas moest dus nog even nagebracht worden. Nadat ook dat allemaal geregeld was, kon de lange tocht richting Emmen aanvaard worden. Hoe kun je die beter doorbrengen dan met een DVD over 110 jaar AFC? U raadt het al.....De reis verliep verder voorspoedig en na een dikke twee uur werd de bus naast de Jens Vesting (de toch wel symbolische naam van het stadion van FC Emmen) geparkeerd. De vraag was natuurlijk of FC Emmen ook echt een vesting zou blijken te zijn. 

Het sportpark van FC Emmen werd betreden en wat lag daar een heerlijke echte grasmat. De zonnestralen weerkaatsten in het nat van de dauw. De aanwezige vaders dachten terug aan hun eigen voetbaljeugd waarin eigenlijk altijd op gras werd gespeeld. Op echt gras kon je je gebrek aan snelheid nog wel eens verbloemen door een goed getimede sliding en was een polletje soms net even dat laatste gelukje waardoor je langs een back kon glippen. Goed, terug naar de orde van de dag. 

Terwijl de tegenstander al bezig was met rondootjes, positiespel en afwerken, was er van de AFC'ers geen spoor te bekennen. Het meegekomen publiek dacht even dat de jonge AFC'ers en masse in slaap waren gevallen in de kleedkamer maar niets beek minder waar. Een klein half uur voor aanvang van de wedstrijd renden ze het veld op nadat ze goed waren geprepareerd door coach Gio. De eerste wedstrijd moet je meteen drie punten pakken om te voorkomen dat je achter de feiten aan loopt. Voetbal is immers heel simpel, zoals de oude voetbalprofessor altijd zei. 

Iets na half 11 werd er dan afgetrapt. De Amsterdamse aanvoerder verloor helaas de toss zodat de eerste helft met de zon in de rug werd gespeeld. Er ontspon zich een mooie strijd tussen twee verschillende ploegen. Emmen dat het fysieke duel niet schuwde en AFC dat het graag voetballend wilde oplossen. Emmen hanteerde regelmatig de lange bal maar dankzij de attent mee voetballende keeper en het ijzersterke centrale verdedigingsduo creëerde Emmen geen enkele kans. Ondertussen nam het middenveld van AFC het heft in handen. Emmen had geen antwoord op het spel van AFC. AFC had regelmatig een mannetje over en combineerde naar hartelust. De Emmenaren waren telkens een stapje te laat. Ondanks het veldoverwicht van AFC leidde dat niet tot kansen voor AFC. De rechtsback van Emmen had het moeilijk met de linkerspits van AFC en na de zesde overtreding van de jonge Emmenaar vond de scheids het welletjes en nam hij de nummer 2 van Emmen op in zijn boekje. Kort daarna kon de scheids zijn boekje weer pakken. Een vloeiende aanval van AFC leidde tot de 0-1. Het begon bij de keeper die de rechtsback goed inspeelde. Die vond een vrije middenvelder die zich niet bedacht en een splijtende pas gaf op de al in de diepte gelopen centrumspits. Die stuurde zijn directe tegenstander met een prachtige beweging het bos in, legde de bal voor zijn linkervoet en schoot de bal hard in de dak van het doel. De kop was er af voor de jonge AFC'ers. De 0-1 achterstand was voor de Emmenaren het sein om nog meer het duel op te zoeken. De hoofdstedelingen lieten zich niet uit de tent lokken en lieten de bal het werk doen. De Emmenaren waren steeds een stapje te laat. Het was wachten op de 0-2 en die viel vlak voor rust uit een corner. Bij een scrimmage viel de bal voor de voeten van een van de centrale verdedigers. Die aarzelde niet en schoot de 0-2 binnen. Altijd lekker om met een 0-2 voorsprong de kleedkamer op te zoeken. De thee smaakt dan extra lekker. 


Wat zou de tweede helft brengen? In ieder geval de zon tegen. De jonge keeper vond het niet nodig een zonneklep op te zetten. Een zonneklep is immers voor oude mensen en dus niet stoer. De vraag was of hij daar spijt van zou krijgen. Emmen begon fel aan de tweede helft en het was duidelijk dat er harde woorden waren gevallen in de kleedkamer van de thuisploeg. AFC hield echter eenvoudig stand en Emmen bleef de lange bal hanteren. Een van die lange ballen kwam ietwat gelukkig bij een van de Emmense middenvelders die de keeper van AFC wat ver voor zijn goal zag staan en het maar eens van afstand probeerde. De bal zeilde over de keeper - die later zou zeggen dat hij de bal in de lucht "kwijt was geraakt" - en belandde met enig fortuin tegen de paal waarna de keeper de bal eenvoudig kon oppakken. De keeper zou later ook toegeven dat een zonneklep misschien best lelijk is maar wel handig is als je de zon tegen hebt. Een eerste waarschuwing dat het nog niet gespeeld was. Een derde AFC goal zou aan alle onzekerheid een eind maken. AFC kreeg ook de ruimte om de derde te maken maar een prachtig opgezette aanval aan de rechterkant werd net niet afgemaakt door de Amsterdamse centrumspits. Inmiddels was er nog maar 10 minuten te spelen. Emmen ging achterin een op een spelen. Het gevaar kwam evenwel niet van Emmen maar uit een Amsterdamse corner. Die werd slecht genomen waarna Emmen bijna toesloeg in de counter. De Amsterdamse keeper verkleinde goed zijn doel en met wederom enig fortuin verdween de bal aan de voor de Amsterdammers goede kant van de paal. De druk van Emmen bleef aanhouden en AFC wankelde. De bal ging er echter niet in dankzij teamwork van de AFC'ers. De vroeg storende spitsen, de doordekkende middenvelders en de goed opgestelde verdediging gaven de Emmenaren weinig kans. Ook de keeper droeg zijn steentje bij door een kopbal met een prachtige reflex uit de bovenhoek te werken en bij een "een-op-een" situatie de bal met zijn kruis tot hoekschop te verwerken. Na 34 lange minuten klonk het eindsignaal en waren de eerste drie punten binnen. Verdiende punten ook. De lange busreis terug duurt toch altijd wat korter met drie punten in de tas. Zelfs het bijna drie kwartier wachten op de bus mocht de pret niet drukken. De jonge Amsterdammers zijn de competitie goed begonnen. Nu met beide benen op de grond blijven staan en volgende week weer op zoek gaan naar de volgende drie punten tegen het andere Oranje. Want als je op zoek gaat naar de drie punten, dan vind je ze ook, zo leert ons een oude wijsheid. Da's logisch. 

FC Emmen - AFC JO 13-1 0-2. 0-1 Mohammed Hamouchi, 0-2 Jesse Misehouy
24 september 2017, 10.30 uur, Sportpark v.v. Emmen
 

Laatste Nieuws

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site