Nieuws - Ward - Vet. 45 1

19 november 2018

Geboren en getogen in het plaatsje Beek, vlakbij de Duitse grens, een dorp van kruideniers en koppelbazen, kent Ward natuurlijk een arbeidsethos als geen ander. Geen wedstrijd ontbreekt hij, en als dat dan een keer gebeurt, zoals vorige week, klapt hij er met dubbele energie op bij de volgende gelegenheid. En hij stond half, dus niks frivole volksdansjes en repeteerpasseerbewegingen, maar jagen en jakkeren, voor het doel opduiken, proberen te scoren, met de hak, met het hoofd, werkelijk niets was Ward vandaag te dol!
En natuurlijk was het nodig, want zoals gebruikelijk stonden we na twee minuten met 0-1 achter. Vraag aan de weer onberispelijk niet-partijdig voor AFC fluitende Nicky: “Waarom begin je dan ook niet vijf minuten later?” Waarop hij antwoordt: “Dat heb ik al gedaan, anders stond het nu 0-3.” Humor om te lachen, dus.

Maar het werd 1-1: Ward stuurde Twan naar het doel en dat was genoeg. Toch werd het weer 1-2 toen Hans Poort een schwalbe probeerde te corrigeren met een overtredinkje. Niemand die het zag totdat hij er zelf over begon.
Maar ondanks alles werd er –met het accent op de verdediging- redelijk gevoetbald, ook al dankzij Menno, die als verdediger flink aan de bak moest.
Er was wel veel drukte voor het doel van Rivierwijk, maar er viel geen doelpunt voor de rust.

Na de rust wel, want in een totale chaos na een corner, wist uiteindelijk de vrije rivierwijker te scoren. Even later kon Anthon  op een messcherpe voorzet van Twan de bal binnentikken. En juist toen de hoop even opleefde bij deze aansluitingstreffer, kreeg Rivierwijk een vrije trap op de zestien die via de handen van DickOpDoel een BalinDoel werd.
Hoewel AFC naar voren bleef voetballen (wel in de geest van Frenkie de Jong, maar helaas zonder zijn inzicht, souplesse, techniek en snelheid), werd op de linkerflank steeds weer gewisseld: Walter-terug na een blessure- vertrok al snel geblesseerd, Ward viel weer in en weer uit, want tenslotte verscheen The Moshko in het veld om de bal van rood naar rood te gaan spelen. Dat is dan ook een optie die voor veel van de veteranen geheel nieuw zou zijn. Nou ja, terwijl de zon zakte, de wind aanwakkerde en het klimaat steeds guurder werd, kreeg de tegenstander nog twee keer vrije doorgang en AFC in het geheel niets van de opnieuw onwrikbaar fluitende Nicky.
Het eerste had de periodetitel binnen gehaald en het was dus feest in de Societate AFC. En ja hoor, daar waren ze ineens, de geblesseerden en hadden ze ineens de bal! Joost, Jos, Daniel, Daniello, ze wisten bal na bal te veroveren.
Elke keer dat de schaal bitterballen langskwam.  
Maar Ward ? Ward dacht aan komende zaterdag, en bleef er heel verstandig van

AF

Laatste Nieuws

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site