Nieuws - “Mist en regen, westenwind - Vet. 45 1

3 december 2017

Zeg mij of ik ooit ’t doel weer vind”,

Schreef de dichter met de toepasselijke naam Theun de Winter al in 1976. Het lied werd overtuigend gezongen door Maggie Mc Neal, die eigenlijk Sjoukje van ’t Spijker heette en samen met Willem Duyn (‘Mouth’) een duo vormde. Mouth was een schreeuwlelijk die de slanke en meer begaafde Sjoukje met veel volume maar met minder talent overschreeuwde.
Ik weet niet waarom, maar onstuitbaar komt dit duo in mijn hoofd als ik denk aan ons centrale duo in de winterse wedstrijd tegen SCW.

Het lied kent verder regels als:

“Ik weet niet wat het is maar er is iets mis 

Hoe zou dat komen 
't Liefst loop ik alleen, niemand om me heen
over mezelf te dromen”

Tja, hoe toepasselijk.

De wedstrijd werd gespeeld in ijskoude omstandigheden op een klein drassig en moeilijk te bespelen veld, waar de fijn besnaarde technici van AFC grote moeite mee hadden. Het werd dus een bonkige wedstrijd, veel mensen in kleine ruimtes en dan de bal maar naar voren knallen in de hoop dat er een spits stond.

Die van SCW wist het net wel te vinden, die van AFC niet, daarmee is de 2-0 achterstand bij rust wel verklaard.

Na de rust werd het steeds aanvallender AFC sterker en sterker en opnieuw kwamen er kansen, onder andere door het zwoegen op het middenveld van Elbert ‘Jairzinho’ Waller die beweeglijk als altijd overal opdook om met zijn verfijnde techniek het spel te verdelen. AFC kwam op 2-1 door een uitstekende goal van Twan die de bal uit een voorzet van Hans Poort ineens op de slof nam. AFC drong aan en leek op een tweede doelpunt af te koersen, mede door de stampedes van Henk langs de zijlijn.

Maar dan komen we op het puntje verantwoordelijkheid: Je hebt bijvoorbeeld de verantwoordelijkheid voor de verdediging, dan kun je die verantwoordelijkheid ook nemen en de boel achterin goed organiseren. Dan heb ik het natuurlijk niet over Joost en de 3-1 uit een counter. Je kunt je ook verantwoordelijk gedragen. Dat je niet schreeuwt tegen de scheidsrechter, medespelers, aanvoerder en tegenstanders. Ook dan heb ik het natuurlijk niet over Joost, de zelfverklaarde maarschalk van de achterhoede.

“ 'k Voel me hier niet goed waar ik spelen moet
Tussen al die mensen”

Dan wordt het vlak voor tijd nog 3-2 als Twan weer ontsnapt en de verder uitstekende keeper passeerde. En dan denk je toch aan dat eerdere moment, toen de scheidsrechter wel dicht op het spel stond en een penalty gaf. En dat toen Anthon hem ging nemen. Het had zomaar een gelijkspel kunnen opleveren. Maar ja,

“Mist en regen, westenwind,
Zeg mij of ik ooit t doel weer vind”.

Want, zoals Henk dat verwoordde, hij ging als een gieter

 

AF

 

 

 

 

Laatste Nieuws

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site