Nieuws - Rook, waar ? En Joost is weer het kontje*. - Vet. 45 1

13 november 2017

Soms staan er berichten op de website van AFC die velen tot nadenken zouden moeten stemmen. Dit keer werd ik getroffen door een uitspraak van Jos Lonnee, oer AFC-er, voorstopper van de onverwoestbare soort, over wiens carriere gezegd werd: Op zijn 58e stopte hij met voetballen. Jos speelde daarna nog vele jaren in het veteranenelftal van AFC.
Waarmee we weer beland zijn bij Joost, die al eerder stopte met voetballen voordat hij bij de Veteranen kwam.
Stel je voor, je speelt tegen de Tabaksjongens uit Oost. Afgezien van Die Gelbe Wand, hun reusachtige spits, hadden ze geen aanval. Joost in paniek, want er zijn maar vier verdedigers tegen twee aanvallers. Hoe moest dat nu ?
Raymond bleef rustig en ruimde op en voetbalde wel terwijl Joost om versterking riep naar onze hangende spits.

Het stond inmiddels 2-0: eerst maakte Tarmo een scherp aangesneden voorzet van Twan af, daarna was er een razendsnelle conmbinatie tussen Twan en Tarmo die door Anthon strak (!), en hard (!!), en  geplaatst (!!!) in de hoek (!!!!) werd geschoten.
Er waren kansen genoeg om de voorsprong uit te breiden, maar bij de enige corner van Taba viel de bal tussen de verdedigers en DickOpDoel in.
Terwijl Joost Kontje aanwijzingen stond te roepen, werd de bal in het doel gehakt.

Zoals altijd krijgt DickOpDoel na de rust de kans zich te onderscheiden, hetgeen ook deze keer lukte met de zoveelste fabelachtige redding. En dat met het gebruik van maar één hand! Dat belooft nog wat voor de komende weken! Komt dat zien! Vroeger hadden we bij NEC Willy de Hondt, die naar de overlevering wilde, met een glazen oog stond te keepen. En wij hebben nu DickOpDoel, met maar één (te gebruiken) hand!

Nadat het vuur bij Taba(k) gedoofd was en de aanvalsdrift in rook opgegaan, wisten we nog tweemaal te scoren: eenmaal via een nieuw hoogtepunt in de reeks ‘circusacts met bal en tegenstander’ van Anthon. Marko was zo verbaasd dat hij het doelpunt pas toekende toen Twan hem achter de keeper had geschoten, maar die was zo eerlijk om hem terug te schenken. Als beloning mocht hij nog een keer alleen op de keeper afgaan en dan weet je het wel.
Even sloeg de vlam nog in de pijp,  waardoor Tarmo opkwam voor zijn medespeler en Joost weer voor even de verdediging uitkwam om de aanval te kiezen. Maar zoals altijd bewaarde Marko de rust, wandelde naar de rookwolken en bluste het vuurtje door met kaarten te wapperen.
Vervolgens werd de complete bank (zes man) gewisseld en bleven alleen de gebroeders Kuit (Daniel en Boudewijn) achter.

Zo werd het dan toch nog een gedenkwaardige middag, met een verdiende overwinning en door het vroege uur een slopende nazit.
Eindelijk om zes uur mochten de veteranen naar huis, en zo gaat het steeds dit seizoen: het is kantje boord, maar loopt nog steeds goed

AF

*’s Middags joegen wind en sneeuw vanuit de Cordillera, terwijl een vlasharige dromer het vuurtje stookte en de mannen taba speelden. De taba is het kootbeentje van een koe. De speler werpt het tienmaal in een speciale kring van modder of zand. Als het op zijn holle kant terechtkomt, betekent dit suerte (geluk) en wint hij; op zijn bolle kant, dat is het culo (kontje) en verliest hij; en als het op zijn kant terechtkomt, telt hij niet mee. Een goede speler weet wat voor draai hij moet geven zodat het suerte landt. Natuurlijk waren er een aantal grappen over culo. Ik was een heleboel keren culo en ik verloor flink wat geld.

Uit: In Patagonië door Bruce Chatwin

Laatste Nieuws

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site