Nieuws - De geest van Basil - Vet. 45 1

8 februari 2017

We kennen natuurlijk allemaal de gevallen van hyperconcentratie: je weet zeker dat je iets niet mag zeggen, je neemt je dat ook voor of waarschuwt je omgeving, maar daardoor komt onvermijdelijk het moment dat je het toch zegt. Het bekendste voorbeeld is dat van Basil Fawlty in de aflevering ‘The Germans’ in Fawlty Towers, waarin hij iedereen voorhoudt om behoedzam om te gaan met de Duitse gasten: ‘Don’t mention the war!”. Waarna de ene na de andere verwijzing naar de oorlog volgde. Een Basiltje, kortom.
Waarom deze verklaring? Om duidelijk te maken dat we het niet over Ton zijn moment van glorie gaan hebben, toen hij –onee, Don’t mention...

Het stond toen 0-1 voor AFC, dat zeer geconcentreerd speelde, hard werkte en in Tarmo en Evert weer een goede aanvulling had op het magere totaal dat zich in het winterzonnetje naar Bovenkerk had gespoed om Rohda te verslaan.
Dick hield zich in de nabijheid schuil voor zijn dorpsgenoten (na de 0-5 niet meer de straat op geweest) maar Evert wist alles te keren, zelfs was hij niet te verslaan met een Dickie: een bal die van grote afstand in de bovenhoek wordt gemikt, die de keeper stijf van angst nakijkt. Niks dus: Evert plukte hem gewoon.
De verdediging (Daniello/Ugur/Daniel/Boudewijn) stond strak, het middenveld (de vier T’s: Ton/Theo/Tarmo/Tward) heerste en de aanval (de twee A’s: Antwan en Anthon) joeg de tegenstanders op waardoor er een paar maal gevaar onststond, één keer prachtig verzilverd door Twan die na een subtiele pass van Theo naar binnen kapte en de bal keurig in het doel plaatste. Tarmo bleef gevaarlijk opstomen en op een gegeven moment leek Ton –onee, Don’t mention....

Gevolg was dat de rust aanbrak met niet meer dan een voorsprong van 0-1, hetgeen bij ons en tegenstander tot wijzigingen leidde. Al in de eerste minuten moest Evert een paar prachtige saves verrichten, en Rohda had met drie aanvallers onze verdediging behoorlijk in de tang.
De 1-1 viel dan ook na een snelle combinatie door het midden, maar AFC gaf het niet op: een corner van Theo werd door Twan (OK, onnodig en aanstellerig) vallend ingeschoten, waarna Rohda nog een tandje bijzette. Onder deze druk werd het verdedigen steeds lastiger en vielen er ten gevolge van afgedwongen fouten (Was Joost dan weer jarig?) toch nog drie doelpunten. 4-2 was echter teveel van het goede vond ook de uistekend fluitende scheidsrechter en toen Twan zich weer aanstellerig liet vallen, kreeg hij een penalty mee, die door Theo koeltjes werd benut.

Nog steeds was vriend en vijand het erover eens dat AFC te weinig had gekregen, en voor rust de winst had kunnen pakken. Je denkt dan onwillekeurig aan – Don’t mention..

 

AF

Laatste Nieuws

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site