Nieuws - Diefstal en nog beloond ook! - Vet. 45 1

13 december 2016

In de eerste tien minuten van de ongelijke strijd tegen RCZ had het al minimaal 0-3 moeten staan,  zo werd AFC vooral voorin en op het middenveld overlopen.
Kans op kans volgde maar Joost, Boudewijn, Ugur en Daniello hielden stand terwijl DickZonderTape de resterende ballen uit het doel ranselde.

Maar zoals het gaat: een keer ontsnapte Twan, na een venijnig rollertje van Ward en stond het toch 1-0. Het gaf nieuwe krachten aan onze reserves Tarmo en Evert, die sleurden en knokten en probeerden Walter en Twan van munitie te voorzien. Ton draafde daar tussen door en dichtte gaten waar het nodig was (overal). Toen Boudewijn door de onstuimige spits gesloopt werd (later zou hij nog Ward de wedstrijd uitwerken en Ugur bijna), moest het tactisch concept (helaas vergeten) opnieuw bijgesteld (alles wegroeien), ook al probeerde Sjoerd enige lijn in het spel te brengen, maar het wachten was natuurlijk op Hans Poort, die onbewogen op de bank toekeek.
Er kwamen kleine kansen voor AFC en grote voor RCZ, die in de laatste minuut wisten te scoren na een spervuur van kansen. Bijna kwam AFC weer voor maar een fraaie kopkans werd gemist.

Na rust kwam eindelijk Hans Poort het veld in en ja hoor, er veranderde niets. Behalve dat RCZ sterker bleef, feller en meer balbezit had. Door een misverstand tussen verdediging en Vaandeldrager Maurice werd het 2-1, waardoor Ward besloot dat Maurice in het veld minder gevaarlijk voor ons was dan langs de lijn en hij het veld verliet (ook hij was geblesseerd, inmiddels).
En toen kwam natuurlijk het –vooral bij de oudere veteranen- bekende TarmoMoment: een wilde trap van Joost (“Het was echt zo bedoeld hoor!”) in de diepte en weg was Tarmo, hij passeerde een man en schoot onhoudbaar in.
Gelukkig liep het horloge van Marko deze helft iets sneller en konden we zo na hard werken en stug verdedigen, toch eindelijk weer een punt noteren.

Na de wedstrijd volgde een korte Derde Helft, vooral voor de echte voetballers, want debnanderen gingen naar huis om zich te verkleden voor het jaarlijkse Kerstdiner.
Dit keer werd het te Paardenburg gehouden, in een mooie sfeervolle zaal en met voldoende te eten en te drinken voor iedereen. Daniello hield een tafelrede waarin hij de massale opkomst prees, de afwezigen betreurde en vooral natuurlijk onze (Voormalig?) reisleider Enrique, die zich in Dubai moet zien te vermaken met ingevlogen kerstgans.
Daarna vroeg Hans Poort het woord en excuseerde zich voor zijn late entree in de wedstrijd, maar vroeg ook begrip voor de spelers die niet zo gezegend waren met techniek, inzicht en scorend vermogen als de rest van het elftal. Dat werd hem van harte gegund. Tenslotte hadden Marcel en Ellis weer een verrassingspakket samengesteld voor de dames en in stormachtige omstandigheden verdween iedereen met zijn eigen vervoersmiddel in de nacht. Tevreden, voldaan en gesteund door deze saamhorigheid was er zelfs een, die fietste helemaal van Ouderkerk

AF.

​I

Laatste Nieuws

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site