Nieuws - Harold Hamersma spreekt: In Vino Veritas* - Vet. 45 1

7 november 2016

Het begon natuurlijk te regenen, in de aanloop naar deze wedstrijd: Het regende afzeggingen, en niet van de minsten:
-Jeroen (HH: "Donker fruit krijgt de vrije teugels en draaft dapper richting de horizon. Zonder de stip die daarop is gezet uit het oog te verliezen"),
-Theo ("Keurige crianza. Vanille, kersen, tannines beteugeld. Soepel en zwierig"),
-Peter (“Dat weelderige gevoel past  bij deze rode. Milde zuren en gesoigneerde specerij"),
-Nicky (“Staat garant voor een bruisende presentatie. Lekker rins, molligheidje, pittig, open, zuiver en verkwikkend.”)
-Henk (“Licht ongeduldig, kleuter met de beentjes trappelend, onstuimig in de meloen, proestende peer, licht neurotische citrus. Vers oogstjaar. Knallen maar."),
-Joost (“Kaatsend mineraal over een spiegel van wit fruit en grapefruit. Opvallend genoeg stuift kalk op. Strak in de lak en krasvrij.”)
-Walter ( “beschaafd rood fruit dat nu eens niet kwettert dat het een lieve lust is, maar converseert”.)

Toch wist Sommelier Ton (“Trillende frambozenhaartjes. Defilé van zomerkoninkjes. Frisse wind. Blaast ook dit jaar weer zijn partijtje mee.”)  een opstelling te persen die nog wel wat lichte tonen had, terwijl de bankbezetting diepte en rijping kende met Sjoerd, Maurice en Elbert op vlag (“Nogal stallig geurend dit jaar. Dat zullen toch niet de bloemen zijn die het etiket sieren? Als dat wel zo is: water verversen.”).

Tegenstander IVV had een nogal grondige aanpak, met tonen van klei en opgeworpen aarde, zoals telkens blijkt dat tegen ons de beste spelers worden opgesteld: men wil van het fraaie rood proeven.
Een bal die in de voorhoede verspeeld werd, lag ineens achter DickopDoel (” De comeback lijkt een feit. Kraakstrak, krijtwit, driedubbeldroog en driewerf hoera"). Die dus meteen wist waar IVV de druiven haalde.
Een ragfijne combinatie met een hint van genialiteit bracht de 1-1, waarna Ward ("Rijpe appels in de schuur, de zelfgemaakte perentaart en de weckpotten met gele pruim.") de bal overkopte en Twan ("stallucht. Zacht en vlezig rood fruit. Een pruim. Wat framboos en kers in een olijk mandje. Een aanpalende rozenbottel. Mild en zonnig.") eerst zelf miste en Anthon ("Zure framboos die net genoeg zon heeft gehad en zodoende knap en vrolijk is, maar die nooit zijn focus verliest.") in de diepte aanspeelde: een druivenstronk zou nog sneller naar de bal toegegroeid zijn dan deze kansloze parodie op een sprint.

Het werd 1-2, toen viel ook nog Alderd geblesseerd uit (“Hoe beter het pletten gebeurt, des temeer smaak en kleur er uit wordt gehaald”.). Hij werd vervangen door Sjoerd (“Consequent hoog niveau. Richting peer, natuurappel, amandelfijntjes, roomrondingen en ingehouden lachende zuren”) vervolgens ontstond een kolderieke situatie, toen Ugur (“Vorig jaar al zo oogverblindend zuiver en verkwikkend. Thans een streepje meer exotisch”) het met een IVV-er aan de stok heeft, iedereen op het fluitsignaal wacht van Marko (”nog aan het bijkomen van de kakelende kersen, toeterende besjes, bramen slechts gekleed in een laurierblaadje, gespetter met sap”) die deze keer niks zag, dus niet fluit en een speler de bal zo langs DickOpDoel loopt.

Na de rust lijken de druiven minder zuur, zeker als het 2-3 wordt doordat Twan toeslaat na een fraaie aanval, opgezet vanuit de toch nog rijke bodem, eigenlijk zoals het hoort. Maar dan valt ook nog Daniel geblesseerd uit (  “zoete, dikke kersen op een fruitschaal in het zonnetje. Pruimen neigend naar overrijp. Chocolade-associaties. Zuren bieden net op tijd soelaas”.) . Maurice (" Zwiert van perzik naar abrikoos. Neemt wat exotische afslagen, is bloemig en heeft een groen kraakrandje.") wordt het veld ingestuurd om weer eens de linksdraaiende kurketrekker te laten zien. Maar het is op. Futloos. Slap. Onsamenhangend. Ongevaarlijk.
Nauwelijks schuimend en halfzoet gaat deze wedstrijd rap zijn einde tegemoet. Niet slecht, maar te braaf om eens lekker van te genieten. En de inhoud kan het onheil niet afwenden. Doodmoe word je ervan. Ondermaats. Onvoldoende. Ongeïnspireerd. Soms een diepe bal. Maar ook die eindigden amechtig hijgend ver in het achterveld.
Daar liepen we dan. En geen vuilnisbak te vinden. 
Op naar de societeit.
Op naar de afdronk, die dronk iedereen er van

AF

 

* IVV betekent zoals iedereen weet:  In Vino Veritas. Maar waar komt dat vandaan ? Volgens meerdere bronnen van Plinius de Veteraan. die zegt:  volgoque veritas iam attributa vino est, wat wil zeggen: in het algemeen wordt de waarheid aan de wijn toegeschreven

 

 

Laatste Nieuws

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site