AFC column Pim Adriaansz

MIXED PICKLES ingelegd door Willem (Pim) Adriaansz op 18 februari 2015 (sinds 1976 nr. 384)                                                                    .

ingelegd door Willem (Pim) Adriaansz (sinds 1976 nr. 386) w.adriaansz@ziggo.nl

RATRACE

Op het begin schrijfmoment van deze MP-inleg (Tweede Paasdag) is in de zondag topklasse – zowel onderaan als bovenaan – de ratrace nog allerminst gelopen. Wat AFC betreft geldt, dat elke nog te spelen competitiewedstrijd van cruciaal belang is. Niet in het minst daarvan was de uitwedstrijd bij HSC '21; inmiddels gespeeld op zondag 12 april j.l. in Haaksbergen. De uitslag kent u.

De strijd om de drie fatale rechtstreekse degradatieplaatsen lijkt vooralsnog beslist, maar voor de dertiende plaats (daarboven) komen nog 6 tot 8 clubs – met het onaantrekkelijke toetje van promotie/degradatie-wedstrijden – in aanmerking. En in a.s. onderlinge wedstrijden worden nu eenmaal nog punten verdeeld. Voor AFC behoud zullen dus extra punten behaald moeten worden. Onder leiding van trainer/coach Stanley Menzo leverden de eerste 10 wedstrijden 17 punten op. Op zichzelf is dat is mooi, maar zeker nog niet voldoende. De profeet, die de afloop kent, mag het zeggen.

CITAAT

“Oosterlingen vereren een gek als profeet; wij in het westen houden iedere profeet echter voor gek”.

(Heinrich Heine, Duits dichter, 1797-1856).

ONDERDAK

Buiten AFC om had Pickelaar nog meer kopzorgen. Als een redelijk fatsoenlijk burger onderhoudt hij de staat van zijn woongenot. Onlangs was het was weer zover en zijn dakschoorsteen, die al jarenlang geen rookfunctie meer heeft maar uitsluitend dient voor ontluchting, bleek er slecht aan toe te zijn. Hij is dus recent afgebroken en het dakgat werd provisorisch gedicht met plastic tussen de dakpannen. Een nieuwe schoorsteen zou enige weken later worden gemetseld. Maar ja, het ging stormen. Het plastic wapperde los en alom sneuvelden dakpannen.            Voorbijgangers belden aan om het euvel te duiden. Pickelaar belde daarop in aller ijl het bouwbedrijf, dat kennelijk juist was gesloten.; met de voicemail om in te spreken. De volgende dag zou er teruggebeld worden. Dat kwam op hem over als een melding aan de brandweer, die belooft de volgende dag even langs te komen.

De inmiddels doldrieste Pickelaar belde dan ook voor de brandweer direct 112. Een ladderwagen met 10 brandweerlieden stond rap voor de deur, maar kon de plek des onheils niet bereiken. Pickelaars tuinhek hield de ladder te ver weg. Er moest een hoogwerker aan te pas komen. Die kwam uit Heemskerk (u weet wel, van ADO '20) en  ging bemand, heftig schommelend in de stormwind, over Pickelaars huis heen. Twee brandweervoertuigen voor de deur trokken uiteraard veel aandacht in zijn rustige 80 m lange straatje, waar het in korte tijd zwart zag van belangstellenden, belust op een uitslaande brand, die er niet was en uiteraard ook niet kwam. Alle aanwezigen doodden de tijd dus maar met fotograferen.

Om kort af te sluiten: de brandweerhoogwerker plakte het dakgat dicht en kreeg zelfs alle dakpannen weer op hun plaats. Het bouwbedrijf zag de beperking van de voicemail inmiddels wel als onterecht in en metselt binnenkort  een nieuwe schoorsteen. Het ziet er dus naar uit, dat het echtpaar Pickelaar alsdan weer rustig kan slapen. En hopelijk nog rustiger als AFC 1 erin slaagt  het gestelde doel van rechtstreekse handhaving in de topklasse te bereiken. Ook Pickelaar heeft dus weer een toekomst.

DE A.F.C.-SCHAKEL

“Dit is de Schakel die komt binden, de oude club aan d'oude vrinden”. Dit motto, een regel uit een gedicht van erelid (1955) Nico Holtzappel, siert nog steeds de kop van de A.F.C.-Schakel. Op de eerste tekstpagina van de vorige Schakel treft Pickelaar echter een niet geheel juiste regel aan, waarin vermeld staat: “in deze Schakel natuurlijk ook de 385-ste inleg van Mixed Pickles”; zonder naamsvermelding. Als Pickelaars naam er wél bijgestaan had met vermelding van sinds 1976, dan klopt dat.

De rubriek Mixed Pickles werd kort na de oorlog in de Schakel geopend door redacteur George Wijnand (ter herinnering aan de oude handgeschreven Mixed Pickles boeken vanaf 1903). Hij vond zijn vader, de beroepsjournalist Jo Wijnand, bereid de inhoud daarvan te schrijven, hetgeen die tot zijn dood in 1976 deed; waarna Pickelaar hem opvolgde en zijn eigen telling instelde. De Mixed Pickles van Jo Wijnand zijn  echter nooit geteld en in dat opzicht is die 385-ste inleg dus veel te laag en onjuist. 

De vorige papieren Schakel werd onder de titel Red-Aktueel ingeleid door Pickelaars jonge vriend Bobby Gehring namens de Cie. P.P. en C.; wat voor diens enigszins oudere vriend Pickelaar staat voor Commissie Pers Publiciteit en Evenementen. Aan de orde kwam de discussie binnen het bestuur over de vraag of de Schakel aan het einde van dit seizoen niet moet stoppen. “Na enkele gesprekken over dit onderwerp is (voorlopig) besloten dat niet te doen. Het clubblad beleeft immers zijn 93-ste jaargang en verdient niet alleen daarom veel respect. Ook is iedere uitgave waardevol voor het AFC archief”.

Wat de Schakel betreft is er volgens Pickelaar nauwelijks sprake van een betrouwbare kenbron voor de clubgeschiedenis. Tot nog maar kort geleden bond Pickelaar regelmatig de strijd aan tegen historische onjuistheden van feiten, die kennelijk niet gecheckt waren. De kans, dat die fouten in de toekomst niet meer zullen voorkomen is er niet minder op geworden. Volgens hem was en is een separate Schakelredactie een vereiste, maar de Schakel zelf spreekt zelf slechts van Productie Schakel Hans Elias. Simpele afspraken tussen een Schakelredacteur en de webmaster kunnen veel verbeteren. Pickelaar stelt een gesprekje voor met enige bestuursleden, waaronder uiteraard Bobby Gehring.

Achter de schermen wordt tevens gewerkt aan een modernere lay-out van de website, wat geen verkeerd idee is. Maar dat vooralsnog de gevraagde aanbevelingen over de Schakel uitsluitend geleid worden naar de webmaster (die daar naar Pickelaars mening niet om gevraagd heeft) is niet de juiste weg.

OUDE TIJD

De vorige Mixed Pickles sloot Pickelaar af met een deel van een pickle uit – jawel – oktober 1983. Hij was op bezoek geweest bij Ed Honsdrecht (vader van Hans H.) in Juan-les-Pins, waar diens joodse vriend Bob Scholte (destijds bekend als radio dagsluiter) mede aanwezig was; die onnavolgbaar enige moppen vertelde. Daarop liet Pickelaar de kortste mop volgen, want zijn pagina liep daarmee precies vol. Voor de aanvankelijk beoogde langere mop ontbrak de ruimte, maar die grap wil hij de lezers vanwege de sublieme Joodse humor toch niet onthouden.   

“Moos bezoekt de rebbe (rabbijn) en vertelt hem van zijn huwelijksproblemen met Saar. Zegt de rebbe: 'Ja Moos, als ik je verhaal zo beluister vind ik dat jij wel gelijk hebt'. De volgende dag komt Saar met háár lezing bij de rebbe. Zegt de rebbe: 'Saar, ik vind dat je eigenlijk groot gelijk hebt'.

's Avonds vertelt de rebbe die gesprekken aan zijn vrouw. Zegt ze: 'Man, ben je nou helemaal mesjokke? Ze kunnen toch niet alle twee gelijk hebben?' Zegt de rebbe: 'Jij hebt ook gelijk'.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

MIXED PICKLES ingelegd door Willem (Pim) Adriaansz op 18 februari 2015 (sinds 1976 nr. 384)
 

QUO VADIS?

Toen eind augustus 2014 de begonnen competitie topklasse zondag  enige weken op streek was meenden welhaast alle voetbalkenners van de zestien deelnemende clubs, dat de verschillen gering zouden blijven omdat iedereen van iedereen kon winnen. Inmiddels zijn we een half jaartje verder. Krachtsverschillen zijn niettemin duidelijk gebleken en de bokken zijn van de schapen gescheiden. De huidige plek van AFC op de ranglijst liegt er niet om en dan rijst de vraag quo vadis? (waar gaan wij heen?).

Onze brede selectie is blijkbaar toch niet onaantastbaar geweest. Mede door blessures en schorsingen (bah) staat AFC – met nog 11 wedstrijden te gaan –  voor de moeilijke klus om de benodigde punten alsnog te pakken.

Pickelaar is één van de velen, die niet alle ins en outs kan overzien. Hij matigt zich in deze fase van de strijd dan ook geen publiek oordeel aan, maar blijft de komende duels naar vermogen bezoeken. Hij hoopt, dat veel clubgenoten daar net zo over denken.

 

CITAAT

“Als mensen het met mij eens voel ik altijd, dat ongelijk moet hebben”.

(Oscar Wilde, Engels schrijver van blijspelen, vol fonkelende aforismen, 1854 – 1900).

 

HET ANDERE AFC 1

Soms krijgt Pickelaar op een presenteerblaadje aangereikt waar hij naar streeft. Dat andere AFC 1 (zaterdag) wilde hij ook wel eens aan het werk zien. Daarvan kwam het op 7 februari j.l. toen de tweede klasse wedstrijd FC Castricum – AFC bij wijze van spreken bij hem thuis om de hoek werd gespeeld. Op het tweede (kunstgras) veld met dugouts. Pickelaar werd gelukkig herkend en mocht  vanwege een lichte motregen plaatsnemen in de AFC dugout. Met sombere vermoedens zag hij in de eerste speelhelft een oppermachtig FC Castricum, waartegen AFC nauwelijks verweer had. Maar in plaats van (pakweg) een 4-0 ruststand kwam AFC nog weg met 1-0. Trainer Wessel Colijn gaf zich echter nog niet gewonnen en mede door een paar wissels was in de tweede helft AFC overheersend. Na een minuut of 20 scoorde Lucas Hofstra de gelijkmaker en vlak voor tijd bracht Sil Paddenburg vanuit een moeilijke hoek op wonderbaarlijke wijze de 1-2 winst voor AFC op het denkbeeldige scorebord.

De opstelling van AFC: Berghuis, Paddenburg, Swart, de Jong, de Wijs, de Graaff (65: Roodbeen), Deetman, Rijsman (88: Singels), van Moll, Hofstra en Morgan (63: Wondel).

Als het een dag later bij AFC-VVSB (topklasse zondag) net zo ging, zou Pickelaar geen klagen hebben dacht hij in stilte. Maar helaas liep dat allemaal even anders.

 

TERUGBLIK

Uiteraard kijkt Pickelaar ook nog even achterom. Te beginnen bij Leonidas -AFC (2-2) op 18 januari 2015; de competitie entree van Stanley Menzo. In het vorige seizoen werd het in Hillegersberg een waar spektakelstuk met doelpunten over en weer in de slotminuten. Ditmaal was het de verrassing, dat het Leonidas niet ontgaan was een op de dag af 120 jarige gast in huis te krijgen. Stijlvol werd de spelersbus aan de poort verwelkomt en even wellevend was het afscheid van de gasten na afloop; tot zelfs in de bus. De surprise ten velde kwam van AFC kant: de late gelijkmaker.

Eén week later werd AFC-Lienden met veel andere wedstrijden afgelast. Zo niet EDO-Kon.HFC (0-1), een wedstrijd die veel publiek trok (waaronder ook Pickelaar),  mede als derby in Haarlem. Pickelaar kon zijn auto in de buurt niet kwijt en invalidenplaatsen ontbraken. Van verre moest hij aanstrompelen, waarna hij tot zijn verwondering in het clubhuis een invalidentoilet zag. In de wedstrijd zelf zag hij de gedisciplineerde peervormige defensie van de Kon.HFC, die van belang zal blijken te zijn voor handhaving in de topklasse van welke club dan ook. Bij de laatste wedstrijd in deze pickle komt Pickelaar erop terug.

Inmiddels is het 1 februari en is UNA-AFC (1-1) in Veldhoven aan de orde. Wederom een puntje gesprokkeld. In het programmablad Welkom bij UNA trof Pickelaar een sympathiek artikel aan, waarvan hij de laatste alinea aanhaalt voor AFC-ers.

“Eerder dit seizoen, op 5 oktober, wonnen onze geelzwarten in Amsterdam met 0-1 van de roodzwarten. Vandaag is het weer een nieuwe wedstrijd die met 0-0 begint. AFC wil punten, want die heeft de club hard nodig. Het zou jammer zijn als zo 'n gerenommeerde vereniging in de problemen komt. Wat ons betreft mogen ze het punten pakken nog een week uitstellen”.

De laatste competitiewedstrijd AFC-VVSB (1-2) op 8 februari j.l. brengt Pickelaar de lezers – als beloofd – naar de (zo door hem verwoorde ) gedisciplineerde peervormige defensie. VVSB beheerst die volledig. Bij balbezit van de tegenpartij (in dit geval AFC) versmallen een man of zeven de veldbezetting tot een peertje ter breedte van het doelgebied, met de punt naar voren (zeg maar het steeltje). Bij corners wordt het peertje verkort tot een appeltje. Bij balbezit waaiert het peertje/appeltje weer snel breder en langer uiteen. Wat Pickelaar bij VVSB minder aangenaam vindt is, dat een eigen doelpunt met 11 man bij een cornervlag uitvoerig wordt gevierd, terwijl tegenpartij AFC al lang op eigen helft paraat staat voor opnieuw middenuit. Behalve extra speeltijd bijtellen zou daar ook een scheidsrechterlijke sanctie behoren jegens de aanstichters.  

 

BIJZONDER BEZOEK

Eerder werd in De AFC-Schakel vermeld dat Jos Römer, vaste bezoeker uit het Zuid Limburgse Stein van alle AFC thuiswedstrijden, onverwacht is overleden op 31 december 2014. Op zondag 8 februari j.l. bezochten 3 familieleden van hem, via Hans Elias, op hun beurt AFC thuis (tegen VVSB): een broer met dochter en zoon. Zij wilden de gevoelens van hun Jos Römer voor dat AFC op grote afstand ook nog eens persoonlijk beleven.

Van beide kanten werd het bezoek breed gewaardeerd en zeer op prijs gesteld. Uiteraard is dit bericht dan ook van waarde om in deze Schakel te worden opgenomen.

 

TAALBLOEMPJES

Een journalist van Het Parool deed verslag van een afslaande vrachtauto, die wielrijdsters in zijn hoekspiegel niet had opgemerkt. Hij schreef, dat de chauffeur ze schiep in de bocht. Blijkbaar een vluggertje.   

Een journalist van het Noordhollands Dagblad schreef in een filmrecensie: een alleenstaande moeder smokkelde illegale immigranten uit arren moeder. Hij bedoelde: in arren moede (ten einde raad).

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

MIXED PICKLES ingelegd door Willem (Pim) Adriaansz op 21 januari 2015 (sinds 1976 nr. 383)

TAALACROBATIEK

De eerste nieuwjaarskaart voor 2015 kwam van ex AFC-er Ber Stork, die na de Tweede Wereldoorlog gauw emigreerde naar Australië. Het werd Pickelaars eerste beantwoording. In zijn vorige Mixed Pickles sprak hij uit ”ongetwijfeld nog heel wat kaarten uit AFC te zullen ontvangen om te beantwoorden. Er volgen derhalve dus nog drukke tijden”.  Achteraf waren dat profetische woorden van een ouder wordende Pickelaar, die in beginsel het dagelijkse leven niet ziet als tijdelijke voorpret van eindeloos geluk. Hij wijdde aldus nog veel woorden in de Nederlandse taal, waarbij zich voor hem het ongemak aandient, dat hij na de spelling de Vries en Te Winkel nog zo 'n vijf spellingcorrecties heeft moeten doorstaan. In principe wil hij die bij uitstek in Nederland veelvuldige spelling wijzigingen wel volgen, maar hij wijkt er ook soms welbewust vanaf. Hij schrijft AFC-ers in plaats van AFC'ers, want dat kommaatje vanboven vindt hij geen koppelteken. En ter wille van de duidelijkheid koppelt hij soms met een streepje al te lange woorden. Hij neemt zich voor in die opvatting de Mixed Pickles voort te zetten. Woorden worden in het Engels nauwelijks gekoppeld; in het Duits des te meer. Uit zijn lang vervlogen hogere burger jaren herinnert hij zich het Duitse Eisenbahnknotenpunkthinundheerziehershaüschen (spoorwegknooppuntrangeerhuisje).

Hoewel het hier verder niet toe doet op wijst Pickelaar toch ook even op het gebruik van meer werkwoorden achter elkaar in één zin, waartegen geen taalkundig bezwaar bestaat. Pickelaar raadpleegde zijn geheugen en vond één zin terug met 7 werkwoorden achtereen. Stel, dat Jan in het dagelijkse leven letterlijk voor een hachelijk moment komt te staan, waarna hij voor zijn eigen veiligheid de aftocht blaast; wat hem later door Piet  als laf verweten wordt. Jan  zou Piet daarop kunnen antwoorden: “Ik zou jou wel eens hebben willen zien durven blijven staan kijken”.

Over Nederlands gesproken. Dicht bij huis benoemde de stad Beverwijk (nou ja, vooruit dan maar) een stadsdichter. Acht geroepenen stuurden hun sollicitatiegedichten in. De juryvoorzitter lichtte de beslissende keuze toe: het gedicht, die (moet dat zijn) de verkiezing direct duidelijk maakte. Pickelaar beveelt de jury een cursus aan: eenvoudig Nederlands voor beginners. 
                                                                                                                                                                                             

CITAAT

“Als ik wist hoe het moet, zou ik misschien wel ophouden met schrijven”.

(Remco Campert, Nederlands schrijver en dichter, geboren in 1929).

 

WATERIG

Een rustige jaarwisseling was voor Pickelaar nog ver weg toen Pickelaarse hem uitnodigde eens op de voorzolder te kijken, wat hij uiteraard spoorslags deed. Hij zag een gelekte waterplas op de vloer, die er niet om loog. Een aannemersbedrijf was al enige tijd bezig met het verhelpen van achterstallig onderhoud. De timmerman daarvan constateerde een (storm-)dakgat. Hij repareerde het met verwijzing naar de CV-ketel, die ook niet helemaal koosjer was. Onderhoudsbedrijfsmedewerkers en andere passanten kwamen langs. Ze vonden allemaal wel wat, maar de waterplas bleef onbedwingbaar.  Genoemde timmerman hield het erop, dat er een loodgieter aan te pas moest komen. Pickelaar vond er één in de buurt, die in twee zaterdagse namiddagen een ondergrondse (!)  afvoerverstopping verhielp met een nieuwe afvoerleiding. Geen moment kwamen  AFC  en/of  AFC-ers in zijn gedachten. Zijn nieuwe jaar kon eindelijk droog beginnen en zijn bejubelde helden waren een timmerman en een loodgieter! Pickelaar/of  had echt een redelijke vorst verwacht en in de krochten van zijn bejaarde M.P.-rayonhoofd vreesde hij “it sel hef”te horen. Voorlopig niet dus, of misschien later toch nog wel. Mocht het alsnog tot de Friese tocht der tochten komen: Pickelaar zal warm onder de wol  op TV besmuikt ijsknooppunten volgen zoals Bartlehiem.  

 

DE A.F.C.-SCHAKEL

De laatste Schakel van 2014, gedateerd 18 december, vermeldt als steeds op de linker kolom van pagina 2 onder veel meer ook de relatie tussen (e-mail) Schakel en Website. De Schakel-gegevens daarop zijn wat de medewerkers betreft enigszins aangepast aan de nieuwe realiteit. Vier namen, waaronder die van Pickelaar, worden er nu nog genoemd, maar er zijn natuurlijk meer medewerkers, waaronder voorzitter Ad Westerhof, die van de brug af ziet. Pickelaars voorstel (niet nieuw) is de namen van medewerkers niet meer te noemen en Productie Schakel Hans Elias te vervangen door Redactie Schakel gevolgd door een andere naam. De Schakel vermeldt terecht altijd alsnog de  achterliggende wedstrijdverslagen van onze zondag selectie, maar volkomen onterecht daarin vermeldingen als: “Volgende week moet er zus of zo gespeeld worden” en dat lees je dan een week of drie later.  Die regelrechte anachronismen mogen niet vóórkomen en dat moet de primaire taak zijn van een weer aangestelde Schakel-redacteur. De brievenbus Schakel wordt er lezenswaardiger door en aldus aantrekkelijker voor de adverteerders.

 

COMMUNICATIE

Vóór de verzelfstandiging van het voormalige staatsbedrijf PTT werden brieven beplakt met postzegels waarop een prijs stond vermeld. Dus geen dubbele bodem, maar duidelijkheid van de instantie, die door het volk liefkozend TANTE POS  werd genoemd. Kom daar nou eens om bij de geprivatiseerde PostNL! Het zicht op een prijs is verdwenen door vermelding van het cijfer 1. En door opheffing van postkantoren is efficiëntie een onbekend begrip geworden. Pickelaar geeft een paar voorbeelden.

Uit het oosten en noordoosten van Nederland ontving hij nieuwjaarskaarten, die afgestempeld waren in 's Hertogenbosch , maar verzonden waren uit onder meer Haaksbergen, Enschede, Coevorden en zelfs Stadskanaal! In eigen woondorp Castricum ontving hij van dorpsgenoten kaarten per post, die in Amsterdam gestempeld waren en weer na terugzending in Castricum gepost werden. De bontste weg maakte een door hem aan familie in Amersfoort gezonden kaart, die in … 's Gravenhage afgestempeld bleek te zijn, blijkbaar naar Castricum teruggezonden werd, waar Pickelaar hem op zijn afzender vermelding 1901 VJ 1 na 12 dagen terugvond. Zo was de postbesteller er in ieder geval van af. Ook Pickelaar wordt er regelmatig aan herinnerd, dat wij leven in de tijd van communicatie, maar daar valt blijkbaar nog wel wat aan te verbeteren. In ieder geval begrijpt hij nu waarom de posttarieven zo versluierd in prijs gestegen zijn.

 

HERVATTING

Als deze Schakel, in welke vorm dan ook, tot de lezers komt is de winterstop achter de rug. Het 120-jarige AFC-bestaan is alsdan gevierd en de zondag selectie speelde de eerste (uit-)wedstrijd bij Leonidas o.l.v. trainer Stanley Menzo. Als alles ging naar Pickelaars wens was hij present zowel bij het jaardiner alsook (met de spelersbus) bij de voetbalwedstrijd. Ook Pickelaar krijgt er weer trek in.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

MIXED PICKLES ingelegd door Willem (Pim) Adriaansz op 17 december 2914 (sinds 1976 nr. 382)

 

KERSTMIS

De laatste A.F.C.-Schakel met de Mixed Pickles van het kalenderjaar 2014 ligt voor de digitale dan wel papieren lezers. De zondag topklasse competitie 2014/2015 is halverwege gevorderd en de positie daarin van onze selectie is – om het voorzichtig te zeggen – minder dan het zich voor onze voetbalkenners aanvankelijk liet aanzien na het kampioenschap 2013/2014. Nu dus tijd voor enige stichtelijke woorden van Pickelaar, die zichzelf – als eerder – niet voor een op nieuws beluste journalist ziet; maar meer als iemand, die om zich heen kijkt, signalen opvangt,  nadenkt en (niet opgejaagd door de tijd)   daarover later nog wel wat wil zeggen.

Samengevat: te weinig gescoorde doelpunten en te veel tegentreffers. De gemakkelijkste optie tot verbetering ligt uiteraard in de verdediging. Het viel Pickelaar al vroeg op, dat onze achterste vier zich bij voorkeur opstelden over de volle breedte van het strafschopgebied, waaruit de vleugelverdedigers nog wel eens op stap gingen en waardoor er te veel vijandelijke mogelijkheden voor de steekpass ontstonden. In de uitwedstrijd bij HBS kwam daar verandering in: de achterste vier centraal voor het doelgebied (waarin de herstelde  Geoffrey Galatá op zijn plek was). Daarvoor drie controlerende mede verdedigers, waaronder de opgeschoven Marien Willemsen. De twee snelle HBS-spitsen kregen feitelijk geen enkele kans en de 0-1 zege leverde 3 punten op; ook al scoorde AFC zelf niet maar schoot een Haagse verdediger in eigen doel. Thuis tegen HSC '21 lag hetzelfde patroon voor de hand, dit keer met de eveneens herstelde Daan Sutorius in de middenlinie. Maar daar kwam schandelijk na een minuut of twintig niets meer van terecht door de tweede rode kaart (in één seizoen) voor één van onze buitenspelers! Pickelaar is daar rechtlijnig in: rode kaarten worden in principe gegeven voor onbeschoft spelgedrag en behoren zeker niet bij AFC voor te komen (al is een scheidsrechterlijke dwaling incidenteel helaas mogelijk).

Zonder twee geschorste spelers ging AFC naar Rosmalen. Inmiddels weten wij de uitslag, die Pickelaar somber inzag.

 

CITAAT

“Er is maar één adel, die kroon behoeft noch tabberd. Zijn strijdperk is het Licht, zijn schild is de Waarheid, zijn kampvechter is de geschiedenis der mensheid en zijn zwaard is het Woord”.

(Multatuli [Eduard Douwes Dekker], Nederlands schrijver, 1820-1887).

 

WENSKAART(EN)

Ooit stond op de ledenlijst van AFC de naam van Ber Stork, die na de Tweede Wereldoorlog al gauw emigreerde naar Australië. In een onbekend jaar kwam hij eenmaal met vakantie naar Nederland, besloot AFC op de Zuidelijke Wandelweg te bezoeken (die daar niet meer bestond) en hij vond de weg naar het toen nieuwe Sportpark Goed Genoeg; waar hij vertelde een broer te hebben, die in Castricum woonde. Hij werd verwezen naar de toen ook al in Castricum wonende Pickelaar. Sindsdien krijgt Pickelaar jaarlijks al vroeg een Kerst- en Nieuwjaarskaart uit Australië. Dit keer was het de eerste kaart, die Pickelaar ontving en diens eerste beantwoording. Hij zal ongetwijfeld nog heel wat kaarten uit AFC ontvangen en beantwoorden. Er volgen derhalve nog drukke tijden. Vanuit deze Mixed Pickles wenst hij bij deze uiteraard al zijn goede bekende en onbekende clubvrienden een gezond, gelukkig en voorspoedig 2015 toe; maar dat heeft hij niet in de hand, zomin wat het zijn eigen gezondheid aangaat. Laten wij afspreken daar allemaal ons best voor te doen.

 

LIDMAATSCHAP

Met enige regelmaat wordt aan Pickelaar gevraagd wanneer hij lid van AFC is geworden. Dat moet dan maar in een pickle beantwoord worden, want hij is tweemaal lid geworden. De eerste keer in 1944. Als 21-jarige speelde hij mee in de 50 jaren revue, na de oorlog in 1946. Van dat gezelschap is hij als enige nog in leven. Na de oorlog nam het ledental explosief toe, hoewel het maatschappelijk armoede bleef. Het economische herstel duurde nog geruime tijd. Omdat Pickelaar geen jeugdvoetbalverleden had kwam hij al gauw niet meer aan de bak met een paar 100 gegadigden voor drie elftallen. Zijn contributie moest hij nog wel met krabben en bijten bijeen scharrelen. Hij scheef daarop een brief naar de toenmalige penningmeester, met het verzoek hem van werkend lid naar donateur over te schrijven, want hij wilde wel bij AFC betrokken blijven. Het antwoordbriefje van de penningmeester kwam snel en begon met de vermelding, dat het een eer was om lid van AFC te mogen zijn. Omdat ik dat niet begrepen had raadde hij mij aan een andere vereniging te zoeken. Dat kwam bij Pickelaar als maatschappelijke beginneling hard aan en hij zegde het AFC lidmaatschap dan ook op. Een jaar of acht later was hij weerbaarder en meldde hij zich weer bij AFC als lid aan. Die penningmeester werd nog voorzitter en erelid; zo gingen die dingen toen wel eens. Pickelaar kreeg vanaf dat moment volop speelgelegenheid: als keeper/aanvoerder trad hij aan in alle elftallen vanaf het zevende tot en met het veertiende. Hij zei het al eerder: als er iemand is in AFC, die weet wat doorzakken is, dan is hij het. Zijn 50 jaren ononderbroken AFC lidmaatschap (het ridderschap) is ingaande 2002 aangepast.

 

BEDROG

Heeft Pickelaar in zijn prille jeugd jegens AFC ook altijd correct gehandeld? Zelfreflectie herinnert hem eraan, dat hij al vóór zijn lidmaatschap AFC oplichtte. Als knaapje bezocht hij al thuiswedstrijden van AFC in de tijd dat een staanplaats 10 centen kostte. Maar de keeper van het eerste elftal, Ties Gerrits, had hem gezegd wat vroeger te komen om als begeleider diens koffertje naar binnen te dragen. Dat scheelde niet alleen een dubbeltje, maar gaf de prépuber ook meteen toegang tot de overdekte tribune. Wat Pickelaar zich daarvan nog herinnert is, dat op de eerste rij zitplaatsen in het midden geëmailleerde naambordjes waren aangebracht ter aanduiding van gereserveerde privéplaatsen voor de AFC hotemetoten. Waren er bij thuiswedstrijden afwezige regenten, maar wel veel tribuneklanten, dan bleven die plaatsen leeg. Niemand waagde  het daar onbevoegd op plaats te nemen. Ties Gerrits werd later Pickelaars AFC-voorsteller. Gedurende enige tijd overspanden zij getweeënlijk geheel AFC: de één als wachter aan de eerste poort en de ander als wachter aan de laatste poort.     

 

INTERVIEW

Om te besluiten met één zin uit een provinciaal voetbalverslag van een wedstrijd in een lagere klasse, opgetekend uit de mond van een geïnterviewde speler: “Eerlijk gezegd was het ook wel een gele kaart waard, maar ik ging er tenminste nog van voren in; die lui van de tegenpartij pakten alles van achteren”.

 

MIXED PICKLES ingelegd door Willem (Pim) Adriaansz (sinds 1976 nr. 381)


OVER GENEESKUNDE 

Als Pickelaar vanuit zijn woonplaats Castricum naar Goed Genoeg rijdt gaat hij in beginsel via de Coentunnel over de westelijke randweg, vervolgens een stukje zuidas tot de afslag VU, waar hij de De Boelelaan kiest tot het AFC-clubhuis. Dat lijkt nogal simpel, maar kent niettemin toch altijd één of meer heikele punten. Het achterlaten van zijn woondorp (al sinds 45 jaren), dat zichzelf onlangs ter promotie tot heerlijkhijt heeft uitgeroepen, is een probleemloze start; maar op weg naar Amsterdam zijn er op de meest onverwachte momenten omleidingen door wegwerkzaamheden. Het echte venijn komt bij de oprit naar de A9: soms ook afgesloten en anders volgt wel vlak daarop de vaak juist geopende brug over de Zaan. Tot slot de riskante Coentunnelpassage, waar aanrijdingen schering en inslag zijn. Zekerheidshalve trekt Pickelaar voor de rit dan ook geruime tijd uit.


Op de westelijke randweg passeert hij de afslagen naar twee ziekenhuizen, waar mensen geboren worden, stervenof van ziekten genezen. Eigenlijk een verdichting van normaal maatschappelijk verkeer. De afslag VU ziekenhuis vindt hij problematischer. Bij het ontstaan van Buitenveldert was dat ziekenhuis een toegankelijk gebouw met eenentree, die weinig verschilde van een hotelingang. Eén van de veel later gebouwde afdelingen ligt direct aande wegafslag: het VU cancer center: een blokkendoos vanvele etages, gebouwd op bovengrondse palen. Vierkante vensters, gevat in muren met de meest afgrijselijke rode en blauwe kleuren. Om daar te liggen is uiteraard op zichzelf al geen pretje, maar om daar als verwante bezoeker naar binnen te gaan is een extra opgave, die in Pickelaars ogen weinig christelijk aandoet. Hij prijst zich gelukkig er geen patient te zijn, noch er op bezoek te hoeven. Echt blij is hij pas als zijn auto op tijd bij AFC geparkeerd staat.


CITAAT 

"Slechts gelukkig is hij, die meent het te zijn".

(Lucius Annaeus SENECA, Romeins dichter en wijsgeer, 4 v. Chr. - 65 n. Chr.)

TOPKLASSE

Daar staat hij dan, op het pad van het parkeerterrein naar het clubhuis van AFC. Met het primaire doel de verrichtingen van onze zondagse selectie te volgen; zowel thuis als uit (met de spelersbus vervolgend). Vergeleken met het vorige seizoen bleef die selectie grotendeels in tact. Enige afvallers werden vervangen door nieuwkomers. Pickelaar schreef deze regels vóór de cruciale wedstrijd in Heemskerk tegen ADO '20, dat tot dan partijen ruim won en ook ruim verloor. AFC scoorde duidelijk moeizamer, maar beperkte het aantal tegentreffers royaler. Hoe stond de AFC vlag er na 11 speelronden voor in vergelijking met het vorige seizoen? In 2013/2014 27 punten en in 2014/15 11 punten; daar hadden onze voetbalgeleerden toch niet echt op gerekend! Pickelaar herhaalt een zin uit zijn vorige inleg: 'er is nog volop hoop, maar niet meer op de titel'. Met 3 winstpunten bij ADO '20 mag die hoop terecht zijn. Helaas is Pickelaar daar niet zo zeker van. Hij zal er zeker op bezoek geweest zijn, maar niet met de spelersbus., want het veld van ADO '20 ligt bij wijze van spreken bij hem om de hoek. Heemskerkers kennen Pickelaars clubvoorkeur, maar heten hem als (import) Kennemerlander altijd welkom.


MIXED PICKLES 

Het is Pickelaar na plaatsing van de vorige Mixed Pickles mede op columns duidelijk geworden, dat van zijn doelgroepen die voor AFC functionarissen nu veel vaker wordt gelezen; wat hij vooraf ook had verwacht. Vanwege de historische aard van die rubriek hoopt hij t.z.t. na zijn gedane arbeid onverminderd op voortzetting door één of meer opvolgers met eventueel afwisselende M.P.-inleg. Ongetwijfeld zijn er AFC- ers voorhanden met gevoel voor historie, die ook hun taal beheersen; zelfs van verschillende generaties Pickelaars uitgangspunt was en is nog altijd het AFC verleden, maar niet onder de noemer dat vroeger alles beter was (zowel in AFC alsook daarbuiten).


BALLOTAGE

Vanuit de gedachte, dat ook in AFC vroeger niet alles beter was dan nu kan Pickelaar wel een repeterende pickle maken; en zolang het hem gegeven is zal hij zijn consumenten zeker af en toe voorhouden, dat veel - maar uiteraard niet alles - nu sociaal beter genoemd mag worden. Ooit was het verwerven van het AFC lidmaatschap geen eenvoudige zaak. Er moest een betrouwbare voorsteller zijn, waarna een lid van de enquetecommissie voor de zekerheid bij het candidaatlid thuis nog eens een kijkje nam. Was de noviet slechts een bekwaam voetballer, dan waren de creteria wat ruimer; maar dat is van alle tijden. Pickelaar had in de legendarische keeper Ties Gerrits (die om de hoek woonde) de juiste voorsteller, maar kon als 20-jarige niet bogen op enige voetbalervaring. Desalniettemin kreeg hij thuis nimmer bezoek. Een foutje van de enquêtecommissie , waarvan AFC na 70 jaar nog steeds de hinderlijke gevolgen ondervindt. Groot was destijds zijn verwondering toen hij voor AFC 2 eens als derde reserve werd opgeroepen. Een elftal stond toen in principe vast voor een heel seizoen en een reserve mocht slechts bij het begin van een wedstrijd direct opgesteld worden, of daarna uitsluitend als vervanger van een geblesseerde speler. De wedstrijd, waarover Pickelaar het hier wil hebben, was AFC 2 – Watergraafsmeer 2 (res. eerste klasse). Van de in totaal 14 opgeroepen AFC-ers bleken er 10 vaste spelers aanwezig te zijn, plus uw berichtgever als derde (en enige) reserve, die zijn opstelling dan ook logisch vond. Het elftalcommissielid, waarbij hij zich meldde, keek hem geringschattend aan en schudde meewarig het hoofd. Maar de jonge pré Pickelaar stond op zijn streepje, kreeg bijval en betrad tenslotte als één van de elf spelers het tweede veld op de voormalige Zuidelijke Wandelweg. Zijn positie - daar bleef het voornamelijk bij – was rechtsbuiten. Na rust gebeurde er een wonder (waarmee pausen zalig worden verklaard). Uw schrijver trok naar binnen en vanuit de tweede lijn kwam een afstandsschot, dat hem (pijnlijk) ongezien op het achterhoofd trof en een miraculeus doelpunt werd. Terecht brak hij als voetballer nimmer door, maar het feit herinnert hij zich als gisteren. De uitslag van de wedstrijd is inmiddels ondergesneeuwd: 1-1 of 2-1.


EET SMAKELIJK

Diep van binnen is Pickelaar een eenvoudige smikkelaar, die onbekend voedsel een beetje wantrouwt. Zijn kijk op een broodje bal is algemeen bekend. Zijn belangstelling voor koffie met Bossche Bol wordt allengs bekender. Treinreizend passeert hij Utrecht-CS nogal eens. In Den Bosch stapt hij dan altijd even uit om op 100 meter afstand bij de beroemde patisserie van Jan de Groot een kop koffie met Bossche Bol te nuttigen. Opmerkelijk feit: driekwart van de klanten daarvoor is vrouwelijk schoon, dus Pickelaar observeert. Alle dames doen zoetjes in de koffie, waarna de enorme chocoladebol vol slagroom (goed voor een lunch) alsnog gretig verorberd wordt. Pickelaar leert het mysterie andere kunne nooit helemaal doorgronden.

 

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site