Verslag - Una partita di calcio a Abbastanza Buono

22 juni 2015

Op initiatief van Enrique, die aan zowel zijn vroegere Italiaanse stijdmakers wilde laten zien in wat voor een voetbalhemel hij bij AFC terecht is gekomen, als ook dat hij aan AFC wilde laten zien hoe belangrijk hij voor AC Mascoba was- werd de traditionele vaartocht olv Kapitein Henk en Matroos Laura vervangen door een echte internationale voetbalwedstrijd: AFC-ASC Mascoba.

Na een indrukwekkende warming up van de Italiaanse tegenstanders (AFC stond weer te leuteren en slap balletjes over te spelen) trok Mascoba fel van leer: AFC had het moeilijk, kwam achter, het werd gelijk, kwam weer achter en won tenslotte toch door twee doelpunten van aankomend topscorer Jeroen en een kopbal van Boudewijn die de keeper listig passeerde. Verder was het een sportieve wedstrijd, waarin Hans Poort opviel door een (1) goede voorzet en Marcel Koster aan het eind de fluit afgaf om nog even een balletje mee te trappen.

Daarna volgde een gezellig samenzijn, waar Dick A Scopo in vloeiend Italiaans  de tegenstanders toesprak. Voor wie het gemist heeft volgt hieronder de volledige tekst:

Buenvenuto amici Italiani,  di AC Mascoba, calcionisti di categoria axtraordina. Il calcio Amsterdammi di AFC ha la forma di un diario segreto, in cui Marcello Koster riflette tra sé e sé sul complesso rapporto tra i suoi desideri terreni e l’aspirazione alla purezza morale e alla salvezza eterna della sua anima. Il poeta sceglie così di presentare il suo percorso di redenzione dai peccati sotto forma di un dialogo che, per tre giorni, lo vede confrontarsi con Sant’Antonio, autore delle Rapporto di Concorso Settimentale di Veteranen 2:  modello etico e letterario per lo scrittore. I due intellettuali discutono alla presenza di una interlocutrice muta e silenziosa, la Verità. In realtà, i due protagonisti sono entrambi proiezioni di Joost van Dolen stesso, che incarnano la parte morale e coscienziosa del suo animo e quella mondana e più terrena. L’autore si confessa inizialmente incapace di intraprendere un cammino verso la trascendenza, benché consapevole dell’imminenza della morte.

La struttura del Abbastanza Buono (Goed Genoeg) si compone di un proemio e di tre libri, uno per ciascun giorno del colloquio con il santo. Nella prima sezione dell’opera, Hanso Pronto descrive la visione della Verità, che chiede a Sant’Antonio di salvare il poeta dalla dannazione, dando così avvio al dialogo morale tra i due. Vendetta, si, anno proximo a Milano!

Daarna gaf hij aan onze eigen Marko Een Heuse Gouden Fluit, iets dat door Ellis verkeerd werd begrepen, maar Dick kon uitleggen dat Marcel - tot opluchting van velen - nog steeds op zijn eigen fluit mocht blazen.
Vervolgens mocht Anthon eerst de topscorers lauweren: Peter natuurlijk en Twan, die helaas eerder het strijdtoneel had moeten verlaten en dus zijn prijs nog in ontvangst moet nemen. Zijn dankwoord zal later worden afgedrukt.

Terwijl de spanning steeg benoemde Anthon vervolgens de kwaliteiten van alle spelers van deze selectie- aanwezig of niet. Jammer was bijvoorbeeld dat Voorzitter Ad de loftuitingen niet kon horen. “Ad: de fitste speler –naar eigen zeggen- die die illusie graag in stand houdt door niet te spelen.”
Of “Jos de meest gezellige speler, altijd juist wel aanwezig met vrouw en nou ja, laten we het maar een hond noemen”.

Tenslotte concludeerde de spreker : “Tja, wat moet je dan. Nu sinds kort het damesvoetbal zijn intrede heeft gedaan bij AFC zou je het liefst een vrouw de beker willen kunnen geven. Maar ja, dat verbieden de reglementen. Want dan zouden we hem kunnen geven aan de vrouw die er op toe ziet dat haar man piekfijn gekleed is voor de wedstrijd, ze leent hem zelfs haar eigen bloemetjesbroek, De vrouw die elke keer opnieuw ervoor zorgt dat haar man naar de training komt desnoods als een van de weinigen en zelfs bereid is haar zonen mee te laten gaan om een oogje in het zeil te houden. Die een prachtig assortiment Italiaanse shirtjes voor hem heeft gekocht. Die hem nadat hij uit het ziekenhuis kwam meteen weer het veld op liet gaan. Die het helemaal niet erg vindt dat hij nooit een doelpunt maakt. En die elk jaar een fantastische lunch  voor het hele team verzorgt. Maar ja, de reglementen staan het niet toe.
Daarom wil ik Simone vragen om de beker en de eer voor de Speler van het Jaar te overhandigen aan Hans Pront, als blijk van waardering voor jouw, eh, zijn inzet voor dit team, zijn enthousiasme en zijn gastvrijheid in de afgelopen jaren.”

Dankzij de goede zorgen van Joop en zijn team van Goed Genoeg bleef het nog lang gezellig, bij een goede maaltijd en menig glaasje drank. Onze gasten namen hartelijk afscheid en verheugden zich al op de Ritorno. Het zal duidelijk zijn dat wie volgend jaar kans op de verkiezing tot speler van het jaar wil maken, het beste maar die trip kan gaan organiseren! Met dank aan de organisatie van Marko en natuurlijk Enrique, sluiten we dan bij deze het jaar

AF

Wedstrijdverslagen

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site