Geschiedenis 1945-1970

In de jaren tussen 1945 en 1970 hebben vooral het herstel van de oorlog (1940-45), de komst van beroepsvoetbal in Nederland (begin jaren ‘50), financiële krapte en de vier (!) kampioenschappen in de jaren ’60 het doen en laten van AFC bepaald. Het is een periode waarin het eerste elftal tot en met 1961 2klasse speelt en daarna promoveert naar de 1klasse. De belangrijkste trainers uit die periode zijn Cor Sluyk en Gé van Dijk. Onder Gé van Dijk wordt AFC in de jaren 60 maar liefst vier keer kampioen. Op het bestuurlijk vlak is dit vooral het tijdvak van voorzitter Henk Kappelhoff (1956 – 1972). Eind 1969 heeft AFC 1365 leden; haast een verdubbeling ten opzichte van 1945 toen het 727 leden telde. Van die 1365 leden zijn er 439 jeugdlid (32%), 504 “werkend” (37%) en 422 donateur (31%). De verdere conclusie is dat er een relatieve verschuiving van jeugdlid (-14%) naar senior lid (+16%) heeft plaatsgevonden.

Van de periode 1945 – 1950, en dan vooral de eerste maanden direct na afloop van de oorlog, blijkt dat ook AFC flinke en onherstelbare schade heeft opgelopen in de bezettingsjaren. 12 Leden zijn gesneuveld en via een zuiveringscommissie stelt AFC intern orde op zaken. Gelukkig hebben de houten tribunes het overleefd. AFC heeft in 1945 727 leden: 115 “werkende” leden (21%), 337 jeugdleden (46%) en 245 donateurs (34%). Het bevrijdingsjaar valt samen met het 50-jarig bestaan en in het najaar wordt het traditionele AROL-toernooi verspeeld in het Olympisch Stadion: Blauw Wit wint. Qua publieke belangstelling heeft het (amateur)voetbal weinig te klagen in die tijd. Als AFC in 1946 een beslissingswedstrijd om het kampioenschap van de tweede klasse moet spelen tegen KFC, zijn er 45.000 (!) toeschouwers. Vermoedelijk voor AFC een “all-time-high”. Een jaar later doet AFC opnieuw mee om het kampioenschap. In een goed gevuld Olympisch Stadion speelt het gelijk (2 – 2) tegen Z.F.C. waardoor Zeeburgia kampioen wordt. Weer een jaar later ontsnapte AFC, via een met 9-1 gewonnen beslissingswedstrijd tegen Z.V.V., aan degradatie. Dick Disselkoen scoorde zeven maal. Het kan verkeren. Vermeldenswaard zijn het kampioenschap van Aspiranten-5 (ze winnen alle 12 wedstrijden: 102 voor en 2 tegen), de heftige commotie over het feit of het scorebord met reclame (Coca Cola) getooid mag worden en het debuut (1949) van Wim Feldmann in het Nederlands elftal. Niet onvermeld mag blijven dat in 1945 besloten wordt de in 1935 opgerichte afdeling Honkbal, als aparte vereniging zou worden voortgezet. De naam werd veranderd in Amsterdamsche Baseball Club (ABC). Van AFC is Arie Mets de eerste naoorlogse voorzitter. In 1948 wordt hij opgevolgd door Gerard Hauber. 

Deel programmablad AFC oktober 1945 bij de wedstrijd AFC - VSV

Het betrof een wedstrijd in de voorcompetitie na afloop WO II. 

In de jaren 1950 – 1955 gaat de aandacht vooral uit naar het financieel gezond maken van de club. Er was een tekort van Fl. 3.100 in 1950. De oplossing wordt mede gezocht in het zelf vervoeren van spelers naar uitwedstrijden. De situatie blijft zorgelijk en in 1955 gaat de contributie met ruim 30% omhoog naar Fl. 42. Opmerkelijke zaken in die jaren zijn de komst van een nieuwe voorzitter (Nico Holtappel, 1952), het omzetten van de kantine in een sociëteit (1953) en vooral de vraag of AFC betaald voetbal moet gaan spelen. In 1953 wordt er voor gekozen om amateur te blijven. Het jaarverslag verwoordt dat als volgt: “AFC heeft gekozen in de toekomst in de amateuristische geest te blijven spelen, gelijk zij gewend was dit in de afgelopen 60 jaren te doen”.  In sportief opzicht zijn het matige jaren. In 1955 wordt AFC zelfs laatste. Maar, omdat in dat jaar het betaalde voetbal effectief wordt ingevoerd, hoeft AFC niet te degraderen. De kritiek op het spel is dat het teveel “het korte Ajax-spel” is; wel kort, maar helaas niet goed. 

In het tijdvak 1955 – 1960 zijn de resultaten (AFC speelt in de 2eklasse B) hooguit “gemiddeld”. De beste resultaten waren een derde plaats (1956) en een vierde in 1958. In 1956 wordt Henk Kappelhoff voorzitter en volgt daarmee Nico Holtzappel op. Een verlies is dat de fraaie, houten tribune in 1957 afbrandt. Gelukkig dekt de verzekering de schade en staat er al een klein jaar later een nieuwe tribune die later nog zal meeverhuizen naar de Boelelaan. In 1959 neemt Sjakie Köhler het initiatief tot het organiseren van een jeugdtoernooi ten bate van het Prinses Beatrix Poliofonds. Dit krijgt landelijke navolging. Tot 1994 gaf dit een totale opbrengst van bijna Fl. 4.000.000. 

De periode 1960 – 1965 breekt aan met het aanstellen van een nieuwe trainer Gé van Dijk. Direct zijn hij en AFC succesvol. In 1961 wordt de club kampioen na een 3-1 (Hoogendoorn, Duis en Bouwhuis) overwinning op Celeritudo en promoveert het naar de 1klasse. In 1962 verhuist AFC van de Wandelweg naar sportpark Goed Genoeg aan de Boelelaan waar 3.500 toeschouwers terecht kunnen. In het eerste seizoen aan de Boelelaan wordt AFC opnieuw kampioen door met 2-0 (Duis en Kemna) van OSV te winnen. In 1963 wordt AFC opnieuw kampioen en speelt het, met vijf andere verenigingen, mee om het landelijk kampioenschap. Helaas weinig succesvol. De Valk wordt landskampioen en AFC laatste. In de winter van het seizoen 62 - 63, loopt het sportpark veel stormschade op en wordt de contributie met 50% verhoogd. In 1965 wordt trainer Gé van Dijk (verkeersongeluk) tijdelijk vervangen door Rinus Michels. Ajax heeft snel in de gaten dat dit een kanjer is en aan het eind van dat seizoen vertrekt hij naar die profclub. 

De jaren 1965 – 1970 zijn te typeren als maatschappelijk nogal roerig. Bouwvakkers raken slaags met de politie en een deel van het huwelijk van koningin Beatrix wordt aan het oog onttrokken door rookbommen. Oude rechten en tradities zijn meer en meer aan erosie onderhevig. Het AROL-toernooi trekt steeds minder kijkers, maar AFC blijft het organiseren: traditie is traditie. Maar als AFC 75 jaar bestaat (1970), is het de laatste keer. De resultaten van het eerste elftal blijven in deze periode onveranderd goed. AFC wordt in 1967 wederom kampioen dankzij een 0-1 (Prins) overwinning op Hillegom. In de strijd om het landskampioenschap legt AFC het af tegen Middelburg: 0-2 en 1-2 (v.d. Bor), maar dit is wel de beste prestatie van AFC tot op heden (2010). In 1969 wordt AFC opnieuw, en dan voor de vierde keer in één decennium, kampioen. SDW werd met 2-0 (Slaap en Husers) verslagen. Niet alleen een goede prestatie van de spelers, maar zeker ook van trainer Gé van Dijk die hiermee zijn vierde titel binnenhaalde. In de strijd om het amateurkampioenschap van Nederland wordt AFC in poule A (er zijn twee poules) tweede. SC Enschede wordt eerste, maar verliest de eindstrijd tegen Middelburg. 

In 1970 bestaat AFC 75 jaar en dat wordt uitbundig gevierd o.a. met de musical “Ja, zo ben je” (B. Wildeboer en P. Adriaansz) en een 40-minuten durende TROS-documentaire op de TV. De aanvoerder van het eerste, Ernst Seunke, weigert hieraan mee te werken: “ik denk nogal links en sport en politiek zijn niet altijd te scheiden”. Zijn aanvoerdersband wordt hem afgenomen en het bestuur weigert een reactie van hem hierop in de Schakel, het clubblad, te plaatsen. Dat heeft hem echter niet van zijn liefde voor AFC beroofd. Anno 2013 is hij nog steeds een gewaardeerd lid.

Inloggen

Gegevens vergeten?
Terug naar de site

Account aanvragen

Terug naar de site